گفتارهایی در اخلاق اسلامی ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٩ - بخش اول توکل
بسم الله الرحمن الرحیم
بحث ما در توکل بود. در دنبالهاش هم بحثی درباره رضا خواهیم کرد. در جلسه پیش توکل را از نظر مفهوم لغوی معنی کردیم. نکته خیلی جالبی در مفهوم این لغت وجود دارد و آن این که همین کلمه «توکل» که با «علی» ذکر میشود دو مفهوم دارد. توکل یعنی به عهده گرفتن نه به عهده دیگری واگذار کردن، و با کلمه «علی» که به اصطلاح ادبی مفهوم اعتماد را متضمن است مجموع این مفهوم این میشود: با تکیه به یک چیزی کاری را به عهده گرفتن. بعد هم قهرا راجع به اینکه این توکل موردش کجاست یعنی انسان چه چیزی را باید به عهده بگیرد و چه چیز را باید به خدا واگذار کند و به او اعتماد و تکیه کند فیالجمله بحث کردیم، و امروز توضیح بیشتری در اطراف آن عرض میکنم، و مخصوصا ما عنایت داشتیم که مفهوم توکل را از قرآن به دست بیاوریم و ببینیم قرآن که توکل را به کار برده است با چه مفهومی به کار برده.
در آن جلسه عرض کردم (این هم خیلی جالب است) وقتی انسان