گفتارهایی در اخلاق اسلامی ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٣ - بخش دوم رضا وتسلیم
ـ بعد شرایطش را هم گفتید، این که وظیفه شخصِ خودش را به طور کامل انجام بدهد.
استاد : اصلا معنای اینکه خدا از بندهای راضی باشد این است که این بنده فقط وظیفهاش را انجام دهد.
ـ غیر از آن، راضی بودنش یعنی نسبت به همه چیز راضی است؛ منظور این است؟ آنوقت نسبت به عوامل محیط، این خودش وظیفهاش را کامل انجام میدهد.
استاد : به همه چیز راضی است از نظر سرنوشت خودش؛ یعنی به سرنوشت خودش راضی است؛ یعنی آدمی که فقط وظیفه انجام میدهد اصلا برای او شکست و غیر شکست وجود ندارد. او از نظر منطق خودش اگر شکست هم بخورد پیروز شده، پیروز هم بشود پیروز شده. آدمی مثل امام حسین شکست هم بخورد شکست نخورده، شکست هم نخورد شکست نخورده. او که کار نمیکند برای اینکه خلیفه بشود، کار میکند که به هر حال وظیفهاش را انجام داده باشد. وقتی وظیفهاش را انجام میدهد، اگر پیروز شد وظیفه دیگری دارد، در شرایط پیروزی آن وظیفه را انجام میدهد؛ شکست خورد باز هم وظیفهاش را انجام داده.
حدیثی را عرفا نقل کردهاند و در کتب شیعه هم هست. شیعه از حضرت باقر نقل میکنند و عرفا از حضرت امام حسین. آنچه که عرفا از حضرت امام حسین نقل میکنند این است که: به امام حسین گفتند که ابوذر میگفت: من فقر را از غنا بیشتر دوست دارم و بیماری را از صحت. امام حسین فرمود: رَحِمَ اللهُ اَباذَرٍّ خدا رحمت کند او را، یعنی اشتباه کرده، ولی من این جور نیستم. من هر چه را که خداوند برایم اختیار کند همان