اينجا به امام حسن ميفرمايد : در جهاد حقش را ادا بكن هيچ كوتاهى نكن . خواه در جهاد با دشمن بيرونى خواه در جهاد با دشمن درونى . ( ولا تأخذك فى الله لومة لائم ) [١] در راه خدا اگر قدم بر ميدارى كارى انجام ميدهى سخنى ميگوئى مطلبى مينويسى اقدامى ميكنى در اين راه سرزنش كننده ها در تو اثر نكند . زيرا اينها تيرهائى اند كه به سمت تو پرش ميكنند . تو خودت را مجهز كن كه اين تير در تو اثر نگذارد . تير ملامت بر قلب انسان عاقل نمى نشيند .

ايها الناس اعلموا انه ليس بعاقل من انزعج من قول الزور فيه ولا بحكيم من رضى بثناء الجاهل عليه [٢] .

آن كسى كه با ستايش جاهل ها خوشحال شود او حكيم نيست .

اگر لقبى به او دادند , تعريفى از او كردند , تكريمى نسبت به او روا داشتند او را مورد تعظيم قرار دادند اگر جاهلى كسى را مورد تعظيم قرار بدهد و ثناگوى انسان باشد , اين انسان خوشحال بشود , حكيم نيست . آن كسى كه با تهمت و افترا ميدان مبارزه را رها ميكند با شنيدن يك حرف باطل از يك ظالم يا جاهل وظيفه را ترك ميكند عاقل نيست به امام حسن فرمود :

راه خدا را كه طى ميكنى همراه با سرزنش هاى , بيگانه هاست .

ولا تأخذك فى الله لومة لائم وخض الغمرات للحق حيث كان [٣] .

[١] نهج البلاغه فيض الاسلام , نامه ٣١ , صفحه ٩١٠ .

[٢] اصول كافى ج ١ ص ٥٠ كتاب فضل العلم طبع دارالكتب الاسلاميه .

[٣] نهج البلاغه فيض الاسلام , نامه ٣١ , صفحه ٩١٠ .