حکمت نظري و عملي - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٤ - مقدمه

آنطوريكه پاك از ناپاك جداست قل لايستوى الخبيث و الطيب , مائده , ١٠٠

و آنچنانكه زنده از مرده جداست و ما يستوى الاحياء ولا الاموات , فاطر , ٢٢

و آنسان كه بينا از نابينا ممتاز است و ما يستوى الاعمى و البصير , , غافر , ٥٨

و آن حدى كه بهشتى از دوزخى جدا است لايستوى اصحاب النار و اصحاب الجنة , حشر , ٢٠

و آن نحوى كه نيكى از بدى ممتاز است لاتستوى الحسنة ولا السيئة فصلت , ٣٤

و آن طرزى كه مؤمن از فاسق جدا است افمن كان مؤمنا كمن كان فاسقا لايستوون , سجده , ١٨

و آن سبكى كه مجاهد رزمنده در راه خدا از نشسته محروم از سعادت نبرد عليه باطل ممتاز است لا يستوى القاعدون من المؤمنين غير اولى الضرر و المجاهدون فى سبيل الله , نساء , ٩٥

و آن مرزى كه پوياى راه راست و فرمانرواى عدل و داد از گنگ عاجزى كه كل ديگرى است و بهرجهت اعزام شود خيرى نمياورد جدا ميكند همانند آن عالم را از جاهل جدا مى نمايد و ضرب الله مثلا رجلين احد هما ابكم لايقدر على شى ء و هو كل على موليه اينما يوجهه لايات بخير هل يستوى هو و من يأمر بالعدل و هو على صراط مستقيم , نحل , ٧٦

و خلاصه آنطوريكه درياى گوارا و شيرين از درياى شور و تلخ جدا است و ما يستوى البحران هذا عذب فرات سائغ شرابه و هذا ملح اجاج , فاطر , ١٢

دانا از نادان ممتاز است و ارزش هر انسانى به هنر علمى او است