در معرفى على بن ابيطالب ( ع ) كه در هر دو بخش حكيم است بايد از كلمات خود حضرت استفاده كرد . اميرالمؤمنين ( ع ) خود و ساير اهل بيت عصمت و طهارت ( ع ) را چشمه جوشان حكمت ميداند و معرفى ميكند . در خطبه ١٠٨ نهج البلاغه چنين مى فرمايد :

نحن شجرة النبوة و محط الرسالة و مختلف الملائكة و معادن العلم و ينابيع الحكم [٢] .

ما درخت نبوتيم . اين درخت نبوت در خاندان ما ريشه دارد . افراد مايند كه به مقام شامخ نبوت ميرسند و فيض رسالت در اينجا نزول مى كند و فرشته هاى خداى متعال به خاندان ما رفت و آمد دارند . قرارگاه علم مائيم , چشمه حكم و حكمت مائيم .

بطور اطلاق , علمى اگر هست كانون و كان علم , على واولاد على ( ع ) است , حكمتى اگر هست خواه نظرى و خواه علمى , اهل بيت عصمت و طهارت ( ع ) هستند . همانطورى كه قرآن كريم در تشريح حكمت نظرى و حكمت عملى گويا و رساست . اميرالم ؤمنين ( ع ) كه شاگرد بارز اين مكتب است ( و طبق تحليل جلسات قبل , قرآن ناطق است ) او هم بيانگر اين دو حكمت خواهد بود . ما مى بينيم وصفى را كه خدا براى قرآن بيان فرموده , نمونه آن صفت را اميرالمؤمنين ( ع ) براى خود

[١]سوره بقره , آيه ٢٦٩ .

[٢]نهج البلاغه فيض الاسلام خطبه ١٠٨ , صفحه ٣٣٧ .