حکمت نظري و عملي - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٧ - حكمت نظرى امام على ( ع )

تسمع ما اسمع , و ترى ما ارى , الا انك لست بنبى , و لكنك لوزير , و انك لعلى خير [١] .

فرمود اين افسوس شيطان است , كه فهميد ديگر پرستيده نمى شود جائى كه وحى و نبوت و رسالت حكومت كند آنجا ديگر شيطان عبادت نميشود . و اين ناله تأثر و تحسر آميز شيطان است نشانه يأس اوست او آيس از اين شد كه معبود باشد , آنگاه فرمود : يا على هر چه را من مى بينم تو مى بينى و هر چه را من مى شنوم تو مى شنوى جز آنكه تو پيامبر نيستى و تو وزير من هستى .

در معرفى على بن ابيطالب ( ع ) بايد رسول اكرم ( ص ) سخن بفرمايد . باز خود حضرت فرمود :

ينحد رعنى السيل , ولا يرقى الى الطير . [٢] .

از جمله هاى معروف خطبه شقشقيه است . فرمود : من آن كوه بلندم كه سيل علوم از من سرازير ميگردد ( چون هر كوهى سيل توليد نميكند كوه اگر خيلى بلند و مرتفع بود عامل توليد سيل است ) و هيچ پرواز كننده اى به مقام اوج گرفته من پر نميكشد فكر بشر انديشمند عادى , بمقام والاى على بن ابيطالب ( ع ) نميرسد و علومى هم كه از اين حكيم الهى همانند سيل ميريزد تحملش و هضمش و فراگيريش مقدور افراد عادى نيست زيرا در برابر سيل نميشود ايستاد . بايد از كناره هاى سيل بمقدار استطاعت استفاده كرده وقتى از مقام علمى خودش ياد ميكند ميفرمايد :

ايها الناس سلونى قبل ان تفقدونى , فلانا بطرق السماء اعلم منى بطرق الارض [٣] .