تبيين براهين اثبات خدا - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٦ - سخن ناشر

كتاب حاضر عصاره محاضراتي است كه در سال ١٣٧١ هـ . ش . با حضور عدّه اي از افاضل حوزه مقدسه قم انجام ، و توسط ويراستار محترم حجة الاسلام آقاي حميد پارسانيا مدوّن شده است .

اين مقدمه ، گذشته از تبيين برخي مباحث متن ، مطالب ديگري را نيز به همراه دارد که در هنگام مرور بر متن تنظيم شده ، و با قلم راقم سطور تدوين و نگارش شده است .

غالب نقدهاي مقدّمه و متن کتاب ، بر اساس ترجمه هاي رايجي که در زمينه فلسفه دين وجود دارد ، تنظيم شده است و صحت و سقم اين موارد به عهده ترجمان بوده و مطالب آن به نويسندگان متون اصلي اسناد داده نمي شود ، زيرا عدم تطابق ترجمه با اصل محتمل است .

چون همين شبهات رايج در ترجمه ها ، ممکن است مشکل اعتقادي يا علمي ايجاد کند و برخي خوانندگان مشرق زمين را ناخود آگاه گرفتار انکار يا شک و ترديد گرداند ؛ به بيان روشن و صحيح ، براهين اثبات واجب و نقد و تحليل و پاسخ شبهات آن اقدام شده است .

براهيني که براي اثبات واجب اقامه مي شوند ، به سه دسته تقسيم مي شوند :

يکم . براهيني که معيوب هستند و فاقد شرايط افاده يقين مي باشند ؛ اين دسته از براهين معيوب هستند و از درون فاسد و پوسيده هستند و در حقيقت برهان نيستند .

دوم . براهيني که معيوب و فاسد نيستند ، ليکن ناقص مي باشند ؛ اين گونه براهين فساد دروني ندارند و در حقيقت برهان هستند ؛ ليکن براي اثبات واجب تمام نيستند و در نهايت وصفي از اوصاف و اسمي از اسماي او را اثبات مي کنند .

اين گونه از براهين ، براي اثبات واجب به متمّم نياز دارند و به براهين ديگري که