تغييرجنسيت - كريمى نيا، محمدمهدى - الصفحة ٥١ - بررسى و تحليل

زيادى، از جمله اخذ رضايت نامه كامل از بيمار، انجام شد. براساس اين گزارش، بيمار چنين مى‌گويد:

اين جانب با طيب خاطر، بدون اين‌كه داراى اختلال حواس باشم، حاضرم كه مرا عمل كرده و از حالت مردى مرا به زن تبديل كنند و اگر هم مرا عمل نكنيد، خودم را خواهم كُشت. [١]

بررسى و تحليل‌

١. اولين تغيير جنسيت در ايران، با توجه به درجِ با اهميت آن در روزنامه آن زمان، مربوط به تغيير جنسيت افرادى است كه از نظر ظاهر، سالم بوده، ولى از نظر روحى خود را متعلق به جنس مقابل مى‌دانند، كه امروزه از آنان به «خنثاى روانى» يا «ترانس سكشوال» يا «تراجنسيتى» ياد مى‌شود.

توضيح آن‌كه از گذشته تاكنون، بويژه در دو قرن اخير كه عمل جراحى رايج بوده، اين امكان براى افراد دو جنسى (هرمافروديت) وجود داشته كه بتوانند با حذف يكى از دو آلت تناسلى خود، جنسيت واحدى را براى خويش تثبيت نمايد. بنابراين، عمل جراحى فوق كه در روزنامه آن زمان بسيار با اهميت تلقى شده، بايد مربوط به تغيير جنسيت افراد تراجنسيتى (

T. S )

باشد نه دو جنسيتى‌ها، كه امرى رايج و معمولى در آن زمان به شمار مى‌رفته است؛ مخصوصاً از آن جهت كه در اين گزارش آمده است كه: «اين عمل جراحى، فصل جديدى در تاريخ طبى و صحى مملكت باز و شايان دقت و توجه علما است». [٢] فصل جديد و رويكرد نو، دقيقاً از آن جهت بوده كه اين فرد از نظر جسمى و ظاهرى، مرد بوده و توانسته است با تغيير جنسيت به زن تبديل گردد. نيز در بخش ديگرى از اين گزارش به تغيير جنسيت فرد تراجنسيتى اشاره دارد، آن جا كه آمده‌

[١]. ر. ك: مردى كه زن شد، روزنامه همشهرى، دوشنبه ٢٢ فروردين ١٣٨٤. گزارش كامل اين خبر را در ضميمه ملاحظه كنيد.

[٢]. همان.