تغييرجنسيت - كريمى نيا، محمدمهدى - الصفحة ١٨٨ - مبحث اول بطلان و حرمت تغيير جنسيت ظاهرى

عليه ما يجب على الرجال و يحرم عليه ما يحرم عليهم و بالعكس، و أما وجوب تغيير صورته و كشف ما هو باطن فلا يجب إلّا إذا توقف العمل بالتكاليف الشرعية أو بعضها عليه و عدم إمكان الإحتراز عن المحرمات الإلهية الّا به فيجب؛ [١]

چنان‌چه شخصى قبل از عمل جراحى در جنس مخالف قرار دارد و عمل جراحى، جنسيت وى را تغيير نمى‌دهد، بلكه آن‌چه را پنهان است آشكار مى‌سازد، در اين صورت، بدون شبهه واجب است آثار جنس واقعى را رعايت نمايد، و ترتيب آثار جنس ظاهرى حرام است.

بنابراين، اگر بداند كه در واقع مرد است، آن‌چه بر مردان واجب است، بر وى واجب و آن‌چه بر مردان حرام است بر وى حرام مى‌باشد. و اما تغيير شكل و كشف آن‌چه پنهان است، واجب نيست مگر در صورتى كه عمل به تكاليف شرعى يا پاره‌اى از آن نياز به عمل جراحى داشته و احتراز از محرمات الهى جز به آن امكان نداشته باشد، در اين صورت تغيير شكل با عمل جراحى واجب مى‌شود. [٢] در توضيح كلام فوق چند مبحث بيان مى‌شود:

مبحث اول: بطلان و حرمت تغيير جنسيت ظاهرى‌

هرگاه از تغيير جنسيت سخن مى‌گوييم، منظور از آن «تغيير جنسيت واقعى» است و فقيهان اسلامى «تغيير جنسيت صورى يا ظاهرى» را منع نموده و اين كار را حرام و خلاف شرع مى‌دانند و اگر بر اساس آن، ازدواجى صورت پذيرد، اين ازدواج باطل است، چون اين ازدواج، «ازدواج با هم جنس» است. آيت‌الله محمد فاضل لنكرانى مى‌گويد:

تغيير جنسيت گاهى صرفاً ظاهرى و صورى است، يعنى مثلًا طبيعت بدن مؤنث است و در واقع اثرى از آلت انوثيت نيست، بلكه فقط يك جراحى صورى انجام مى‌گيرد و چيزى شبيه آلت مذكر ظاهر مى‌گردد. اين كار حرام‌

[١]. روح الله خمينى، تحرير الوسيله، ج ٢، ص ٥٥٩، مسأله ٢.

[٢]. ترجمه از: عبدالكريم بى‌آزار شيرازى، رساله نوين، ج ٣، ص ٦٣- ٦٤.