تغييرجنسيت - كريمى نيا، محمدمهدى - الصفحة ٢٣٣ - بند دوم ادله مخالفين تغيير جنسيت

ظاهرى، فكيف به ان كان تغييراً فعلياً فى البنية العضوية؟! [١]

در كتاب صحيح [از كتاب‌هاى اهل سنت‌] چنين آمده است: رسول خدا (ص) مردانى كه خود را شبيه زنان در آورند، و زنانى كه خود شبيه مردان مى‌كنند، لعنت كرده است.

اين كلام پيامبر اسلام (ص) در مورد شباهت ظاهرى است، پس چگونه است وقتى تغيير خارجى (شباهت واقعى مرد به زن و برعكس) در اعضاى بدن صورت پذيرد.

نويسنده فوق، خواسته از قياس اولويت استفاده كند. از نظر وى، تغيير جنسيت نوعى تشبه واقعى مرد به زن يا برعكس است. وى معتقد است: وقتى تشبّه ظاهرى مرد به زن و برعكس حرام باشد، پس تغيير جنسيت به دليل تشبّه واقعى به دليل اولويت حرام خواهد بود.

پاسخ دليل فوق‌

اين كه گفته شود تغيير جنسيت، نوعى تشبّه مرد به زن يا برعكس است، سخنى ناصواب است؛ چون تشبه مرد به زن يا برعكس، به معناى شباهت داشتن در نحوه زندگى، يا لباس پوشيدن يا تشبّه در رابطه جنسى با حفظ اصل جنسيت است. اما تغيير

جنسيت، يك نوع تغيير كلى و ماهوى است، به گونه‌اى كه موضوع عوض مى‌شود. در اين حالت، اصلًا صدق تشبّه نمى‌كند. [٢] به عبارت ديگر، در تشبّه يا شباهت يك جنس به جنس ديگر، موضوع عوض نمى‌شود، بلكه با حفظ موضوع يعنى حفظ جنس مرد يا زن، از لحاظ زندگى يا لباس پوشيدن يا نوع رابطه جنسى، به جنس مخالف شبيه مى‌شود؛ مرد با حفظ جنس خود، شبيه زن مى‌شود يا زن با حفظ جنس خود، شبيه مرد مى‌شود؛ در حالى كه تغيير

[١]. احمد محمد كنعانى، الموسوعة الطبية الفقهية، ص ٢٨٥.

[٢]. ر. ك: حسين على منتظرى، دراسات فى المكاسب المحرمة، ج ٢، ص ٥١٧.