بر اين اساس، «تحريم حلال و تحليل حرام» تغيير دين خداوند و مصداقى از تغيير خلق الله است. خداوند متعال، در آيه مورد نظر، از اين گونه كارها نهى كرده و آن را تغيير در خلق خدا مى‌داند؛ چه اين كه، هدف از خلقِ اين گونه حيوانات، استفاده از گوشت آن و بهره‌بردارى از سوارى و حمل بار است. اين گونه نعمت‌ها، براى استفاده انسان‌ها آفريده شده تا توان لازم براى عبادت و بندگى خداوند پيدا كنند. در غير اين صورت، از اهداف خلقت دور افتاده‌اند.

بنابراين، آيه شريفه بر اين مطلب ناظر است كه برخى اشيا به منظور خاص و امور ويژه ساخته شده است و هرگاه از مسير اصلى منحرف شود، تغيير در خلقت الهى است. براى مثال، شترها براى استفاده از گوشت و يا سوارى آفريده شده‌اند و هرگاه انسان‌ها، به خيال واهى آن را بر خود حرام كنند، تشريع و بدعت گذارى بوده و تغيير مذموم است. [١]

به عبارت ديگر آيه شريفه ناظر بر اين نكته است كه هر نوع تغيير و تبديل كه به منظور تشريع و بدعت گذارى در دين و شريعت باشد، حرام و مذموم است؛ چه اين‌كه شهوت بايد در مسير ازدواج قرار گيرد. در غير اين صورت، تغيير مذموم است. [٢] با اين توضيح، روشن مى‌شود كه آيه تغيير (نساء: ١١٩) به بحث مورد نظرما، يعنى تبديل مذكر به مؤنث و برعكس، مربوط نمى‌شود و استشهاد به اين آيه براى اثبات‌

حرمت تغيير جنسيت ناصواب است، و بيش از ده تن از فقيهان شيعه كه به جواز تغيير جنسيت فتوا داده‌اند، از اين آيه شريفه، حرمت تغيير جنسيت استفاده نكرده‌اند.

علاوه بر اين، اگر بنا باشد صرفاً ظاهر آيه شريفه مبنا و ملاك باشد و تغيير در مخلوقات حرام باشد، لازم مى‌آيد كه تمام تغييرات و تبديل‌هايى كه بشر در اشياى عالم به وجود مى‌آورد، حرام و مصداق كار شيطانى باشد، مانند: حفر تونل در كوه‌ها، تصرف در جنگل‌ها، ورود به اعماق زمين و استفاده از معادن و نفت و گاز، ورود به كره ماه و مريخ و هزاران تغييرهايى كه در طبيعت به دست ابناى بشر صورت مى‌پذيرد.

[١]. ر. ك: محمد قائنى، المبسوط فى المسائل الطبية، ج ١، ص ٢٢٠.

[٢]. همان.