تغييرجنسيت - كريمى نيا، محمدمهدى - الصفحة ٧٨ - گفتار پنجم علايم و نشانههاى اختصاصى

مى‌كنند كه به عنوان عضوِ جنسِ مقابل پذيرفته شوند و آرزو مى‌كنند كه مثل فردى متعلق به جنس مقابل زندگى كنند و مورد مدارا قرار بگيرند. علاوه بر اين، سعى مى‌كنند كه ويژگى‌هاى جنس مقابل را كسب كنند. ممكن است معتقد باشند كه با جنس عوضى متولد شده‌اند و عبارات مشخص در اين رديف بيان مى‌كنند: «احساس مى‌كنم زنى هستم كه در جسم مردانه به دام افتاده‌ام»، يا برعكس.

اين نوجوانان و بزرگسالان غالباً درخواست اقدامات طبى و اعمال جراحى براى تغيير جنسيت يا تغيير دادن ظاهر جسمى خود دارند. بسيارى از پزشكان از اصطلاح «ترانس سكشوال» يا «

Ts

» يا «اختلال هويت جنسى» استفاده مى‌كنند. خود اين افراد نيز در اشاره به خود، از اصطلاح «ترانس سكشوال» استفاده مى‌كنند. شخص ترانس سكشوال، اشتغال ذهنى مستمر با از بين بردن صفات جنسى اوليه و ثانوى خود و كسب صفات جنس مقابل دارد. ميل به ملبس شدن و زندگى كردن به صورت عضوى از جنس مقابل هميشه وجود دارد. دستگاه تناسلى آن‌ها براى خودشان نفرت آور است و به همين دليل، مصرّانه در خواست عمل جراحى مى‌كنند. اين ميل ممكن است بر تمام اميال شخص غلبه كند.

گفتار پنجم: علايم و نشانه‌هاى اختصاصى‌

هر چند پيش‌تر به نوعى به برخى علايم و نشانه‌هاى تراجنسيتى (ترانس سكشوال) به صورت پراكنده اشاره شده است، ولى در زير به طور مشخص به چند نشانه اين بيمارى اشاره مى‌شود:

بند اول: تشخيص ترانس سكشواليسم موقعى داده مى‌شود كه شخص مبتلا، داراى جنسيت مشخص و قطعى، چه از نظر جسمانى و چه از نظر بيولوژى باشد و هيچ گونه شكى از اين نظر وجود نداشته باشد. جنسيت توارثى (ژنتيك) و گونادها و گونادوفورها و اعضاى تناسلى خارجى و خصوصيات جنسى ثانوى همگى به طور قطعى، مشخص جنسيت آن شخص باشد.

بند دوم: از نظر روانى هم اين افراد به طور قاطع خود را متعلق به جنس مخالف خود