است: «او از حيث هيكل، قيافه و استخوان بندى يك مرد كامل العيارى است، اما احساسات و نشانه‌هاى اناثيت (زن بودن) بيش‌تر بر او غلبه داشته است». [١] ٢. عمدتاً تغيير جنسيت در مورد اين افراد در سنين ١٨ تا ٢٨ سال صورت مى‌پذيرد؛ يعنى كسانى كه دوران نوجوانى و بلوغ را سپرى نموده و وارد دوران جوانى شده‌اند. دليل اين امر دقيقاً روشن نيست. شايد اين امر از آن جهت است كه افراد در اين سن، بيش‌تر امكان بروز شخصيت پيدا كرده و مى‌توانند خواسته‌هاى خويش را بيان كنند، و يا اين‌كه افراد در سنين ١٨ تا ٢٨ سال غالباً از نظر ازدواج تحت فشار هستند كه با جنس مخالف ازدواج كنند، در حالى كه اساساً افراد تراجنسيتى، هيچ علاقه‌اى به ازدواج ندارند. به عبارت ديگر، «تراجنسيتى مذكر» به هيچ وجه تمايل ندارد با يك زن ازدواج كند، چه اين‌كه او خود را زن مى‌داند. نيز «تراجنسيتى مؤنث» به هيچ وجه تمايل ندارد كه با يك مرد ازدواج كند، چه اين‌كه او خود را مرد مى‌داند.

٣. افرادى كه دچار اختلال هويت جنسى هستند، مخصوصاً از نوعِ حاد آن، به راحتى به عمل جراحى‌هاى سنگين و خطر آفرين تن مى‌دهند. در گزارش فوق آمده است كه: «اين جانب با طيب خاطر، بدون اين‌كه داراى اختلال حواس باشم حاضرم كه مرا عمل كرده و از حالت مردى مرا تبديل به زن كنيد و اگر هم مرا عمل نكنيد خودم را خواهم كُشت». [٢] اين امر نشان دهنده اوج «اختلال هويت جنسى» آنان است، چون دچار عدم تطابق جنسى هستند. به عبارت ديگر، از نظر ظاهر همانند مردان مى‌باشند، ولى از نظر روانى خود را كاملًا زن مى‌دانند، و يا بر عكس. اين عده فكر مى‌كنند چنان‌چه عمل جراحى كنند، از حالت «عدم تطابق جنسى» و يا «اختلال هويت جنسى» رهايى پيدا مى‌كنند، در مواردى كه با تغيير جنسيت آنان موافقت نشده است، دست به خودكشى مى‌زنند.

با توجه به اطلاعاتى كه نگارنده اين سطور از اين افراد بيمار به دست آورده است، تراجنسيتى‌ها فوق‌العاده احساساتى و زود رنج مى‌باشند، مخصوصاً از آن جهت كه آنان‌

[١]. همان.

[٢]. همان.