ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٧٨ - ٥ - همين كه به نزديك در ميرسند بسته ميشود!
٢- تخطئه منافقان
خدا منافقان را در اين عمل نفاقى و استهزاءشان نسبت بمؤمنين تخطئه كرده و آنان را نادان و جاهل ميداند و عرب هر چه را با چيز ديگرى همراه و نزديك باشد بآن اسم[١] ميگويد و لذا تخطئه استهزاء بنام استهزاء خوانده شده است.
٣- در ظاهر نعمت و در واقع عذاب
ابن عباس ميگويد در معناى آيه خداوند بآنان نعمت ميدهد و آنها تصور ميكنند كه اين نعمت پاداش رفتار و كردار صحيح آنان است در حالى كه فقط باين منظور خدا بآنان نعمت ميدهد كه هم چنان در عمل زشت و گناه خود بمانند و ادامه دهند و در نتيجه بعذاب و بدبختى كه نتيجه عمل خودشان است گرفتار شوند.
و از اين جهت باين نعمت دادن استهزاء گفته شده است كه ظاهر آن نعمت و نيكى است ولى در واقع كشاندن آنان است به هلاكت و عذابى كه با اعمال زشت خود مستحق آن شده بودند.
٤- در دنيا چون مؤمنان در آخرت چون كفار
منافقان چون اظهار ايمان ميكردند خداوند آنان را در دنيا از نظر احكام شرعى مانند ارث و نكاح و دفن و احكام مشابه آنها در رديف مسلمين قرار داده است ولى بعلت نفاق و كفر درونى در آخرت مانند كفار عذابشان خواهد كرد و اين دو نوع روش در دنيا و آخرت بمنزله استهزاء آنان ميباشد.
٥- همين كه به نزديك در ميرسند بسته ميشود!
ابن عباس ميگويد: در حالى كه منافقان در آتشاند درى از بهشت بسوى آنان باز ميشود ولى پس از آنكه اينان خود را به شتاب بدان در رسانند در بسته ميشود
[١] همانطور كه شاعر ميگويد:
|
« ان دهراً يلف شملى بجمل |
لزمان يهمّ بالاحسان» |
|