ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٧ - تفسير

شرح لغات‌

ادخلوا ...- وارد شويد.

قريه ...- دهكده، و به شهر و قصبه نيز گفته ميشود.

حطّة ...- مصدر است مانند ردّه و جدّه، بمعناى بار را بر زمين نهادن و فرود آمدن از بلندى، و بمعناى فرو ريختن گناه، نيز آمده است.

نغفر ...- ميآمرزيم از غفران كه بمعناى پوشاندن است و به آمرزش، از اين نظر كه گناه را در زير پرده لطف مى‌پوشاند «غفران» و مغفرت گفته‌اند.

و به كلاه خود كه سر را مى‌پوشاند «مغفر» ميگويند.

خطايا ...- جمع خطيئه- گناه عمدى است و با معصيت و ملّت بيك معنا ميباشد.

محسنين ...- نيكوكاران را، از احسان كه بمعناى خوبى كردن و انجام كار نيك است.

تبديل ...- تغير و عوض كردن رجز ...- بكسر راء عذاب نكبت‌بار، پليدى، و بضم راء بت‌پرستى.

يفسقون ...- از فسق بمعناى خروج از عقيده و در اصطلاح، بيرون آمدن از اطاعت و فرمان خدا است.

تفسير:

همه مفسران اتفاق دارند كه مراد از «قريه» در اين آيات «بيت المقدس» است و آيه كريمه‌(ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ) (بزمين مقدس داخل شويد) آن را تأييد ميكند.

ابن زيد ميگويد منظور «اريحا» است كه دهى بود نزديك بيت المقدس و در آنجا باقيمانده‌هايى از قوم عاد كه همه عمالقه بودند زندگى ميكردند.

قرآن ميگويد بياد آوريد وقتى كه بشما گفتيم داخل اين قريه شويد(ادْخُلُوا هذِهِ الْقَرْيَةَ) و هر چه خواستيد بخوريد(فَكُلُوا مِنْها حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَداً)