ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥٥ - تفسير

سفارش ميكنيد در دين خود (اسلام) پايدار و ثابت بمانند آيا خودتان را فراموش كرده‌ايد؟ و چرا خود اسلام نمى‌آوريد؟

بنا بر اين در اين آيات مقصود از كلمه «برّ» (خوبى) ايمان بمحمّد ٦ است.

خداوند در اين سؤال آنان را بر ترك اسلام يعنى آئينى كه ميدانند حق است و ديگران را نيز بآن ترغيب ميكنند توبيخ و سرزنش كرده است.

ابو مسلم ميگويد: همين علماء يهود بودند كه پيش از بعثت نبى اكرم و عرب را بايمان باو دعوت ميكردند اما پس از ظهورش كافر شده و نپذيرفتند.

ابن عباس در تفسير آيه ميگويد: آنان ديگران را به پيروى از كتاب دينى «تورات» وا ميداشتند اما خود، آن را ترك ميكردند زيرا آنان كه پيامبر اسلام را نپذيرفتند در واقع تورات را كنار گذاشتند.

قتاده ميگويد: آنان مردم را به اطاعت از خدا دعوت ميكردند اما خودشان مخالفت و نافرمانى داشتند.

انس بن مالك از رسول اكرم نقل ميكند كه آن حضرت فرمود: در شب معراج بر مردمى گذشتم كه لبانشان را با آلاتى آتشين مى‌بريدند.

من از جبرئيل پرسيدم اينان كيانند؟ او گفت: اينان خطباء و گويندگان و- واعظانى هستند كه خود بدانچه ميگفتند عمل نميكردند.

بعضى ميگويند اين آيات در باره صدقه است كه شما، مردم را بدادن آن امر ميكنيد ولى خود، آن را ترك مينمائيد و وقتى مستمندان و فقراء پيش شما مى‌آيند كه صدقات را بين آنان تقسيم كنيد شما خيانت ميورزيد.

(وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ ...) در حالى كه شما تورات را مى‌خوانيد و صفات محمّد را در آن مى‌بينيد.

(أَ فَلا تَعْقِلُونَ‌)- آيا نميدانيد- در اينكه منظور از اين آيه چيست اين وجوه بيان شده است: