ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٠٩ - ارتباط اين آيه با آيه پيشين

تفسير

(أَمْ تُرِيدُونَ أَنْ تَسْئَلُوا رَسُولَكُمْ كَما سُئِلَ مُوسى‌ مِنْ قَبْلُ ...)- آيا اراده داريد از پيامبر خودتان- محمّد- بخواهيد همانطورى كه از موسى خواسته شد.

يعنى امورى كه ممتنع است و با تحكم خواسته ميشود.

(وَ مَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمانِ ...)- و كسى كه كفر را بايمان تبديل كند.

و انكار بخداوند و نشانه‌هاى او را به تصديق و اعتراف باو تبديل نمايد و امور ممتنع را با اصرار از پيامبر درخواست نمايد و بعد از روشن شدن حقيقت با دليل و برهان درخواست امورى كه بدرد او نمى‌خورد كند.

(فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ ...)- از راه راست منحرف گرديده.

از راه عدالت بركنار شده.

و برخى گفته‌اند: از راه مستقيم منحرف گرديده.

و پاره‌اى گفته‌اند: از وسط راه دور شده زيرا كه وسط راه از سائر اطراف بهتر است.

ارتباط اين آيه با آيه پيشين‌

آيه گذشته دلالت كرد بر اينكه خداوند در آياتى كه ميفرستد و يا نسخ ميكند اختيار مينمايد آنچه را كه داراى مصلحت بيشتر و در هر حال نافعتر است از اين جهت خداوند در اين آيه ميفرمايد: آيا شما راضى و خشنود باين امر نيستيد؟ و بچه علت امور ممتنع را اختيار مى‌نمائيد با اينكه خدا ذينفع را براى شما انتخاب مينمايد پس هر گاه پيامبر آيه‌اى را بعنوان حجّت و دليل آورد هيچكس را نه اعتراض سزاوار است و نه اصرار ورزيدن زيرا كه بعد از روشن شدن حقيقت اين نوع از پرسشها اشتباه كارى و تلبيس است‌

.