ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٦ - كوفى ١ - عاصم بن ابى النجود بهدلة

شمرد ثواب بيشترى خواهد داشت و دست و قلب و زبانش با هم اشتغال بقرآن پيدا كرده‌اند و بى‌شك روز قيامت گواهى خواهند داد

. فنّ دوم‌

در اسامى قراء مشهور در شهرها و راويان آنها

مدنى: ١- ابو جعفر يزيد بن قعقاع‌

ابو جعفر يزيد بن قعقاع جزء هفت قارى معروف نيست و ميگويند او بر عبد اللَّه بن عباس و بر مولايش عبد اللَّه بن عياش بن ابى ربيعه مخزومى خواند و آن دو بر ابىّ بن كعب خواندند و ابىّ بن كعب بر رسول اكرم و براى او يك روايت است.

٢- نافع بن عبد الرحمن‌

نافع بن عبد الرحمن بر ابى جعفر خواند و از او قرآن را فرا گرفت و نيز بر شيبة بن مصاح و عبد الرحمن بن هرمز اعرج و ابن عباس خواند و براى او سه روايت است.

١- روايت ورش كه عثمان بن سعيد است ٢- روايت قالون كه عيسى بن مينا است ٣- روايت اسماعيل بن جعفر

مكى: تنها عبد اللَّه بن كثير

مكّى تنها عبد اللَّه بن كثير است كه بر مجاهد خواند و مجاهد بر ابن عباس و براى او سه روايت است.

١- روايت بزّى ٢- روايت ابن فليح ٣- روايت ابى الحسين قواس و وقتى دو قارى مكّى و مدنى با هم باشند ميگويند: «حجازى»

كوفى: ١- عاصم بن ابى النجود بهدلة

عاصم كه براى او دو روايت است ١- روايت حفص بن سليمان بزّاز ٢- روايت ابى بكر بن عياش، و براى ابى بكر بن عياش سه روايت است ١- روايت ابى يوسف اعشى ٢- روايت ابى صالح برجمى ٣- روايت يحيى بن آدم-