فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٦ - لقطه و مجهول المالك (١) آیة الله سيدكاظم حائرى
پيامبر (ص) فرمود: آن گوسفند براى تو يا برادر تو يا براى گرگ است. گفت: اى رسول خدا، من شترى يافتهام؟ فرمود: كفش و مشكش همراه اوست، كفشش سم اوست و مشكش شكمبه اوست، پس آن را رَم نده.
معاوية بن عمار در روايت معتبر از امام صادق (ع) نقل مىكند كه آن حضرت فرمود:
سأل رجل رسول اللّه (ص) عن الشاة الضالّة بالفلاة، فقال للسائل: هى لك أو لأخيك أو للذئب. قال: و ما أحبّ أن أمسّها. و سئل عن البعير الضالّ، فقال للسائل: مالك وله؟ خفّه حذاؤه و كرشه سقاؤه، خلّ عنه؛ (٢٣)
مردى از رسول خدا (ص) در مورد گوسفندى كه در بيابان گم شده است، سؤال كرد. پيامبر خطاب به او فرمود: آن گوسفند براى تو يا برادرت و يا براى گرگ است. سپس فرمود: دوست ندارم به او دست بزنم. از شتر گم شده سؤال شد. پيامبر (ص) فرمود: تو را به آن چه كار؟ سم آن، كفشش است و شكمبهاش، مشك آبش است، آن را رها كن.
على بن جعفر در روايت معتبر از برادرش موسى بن جعفر(ص) نقل مىكند كه از او پرسيد: مردى در صحرا گوسفندى را مىيابد. آيا آن گوسفند براى او حلال است؟ امام كاظم (ع) فرمود:
قال رسول اللّه(ص): هي لك أو لأخيك أو للذئب، فخذها و عرّفها حيث أصبتها، فإن عرفت فردّها إلى صاحبها و ان لم تعرف فكلها و أنت ضامن لها، إن جاء صاحبها يطلبها أن تردّ عليه ثمنها؛ (٢٤)
پيامبر (ص) فرمود: آن گوسفند براى تو يا برادرت و يا براى گرگ است. پس آن را بگير و در همان سرزمينى كه يافتهاى، معرفى كن. اگر صاحبش را شناختى،
(٢٣) همان، ص٣٦٤، ح٥.
(٢٤) همان، ص٣٦٥، ح٧.