فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٠٩ - همراه با دايرة المعارف فقه اسلامى - اثبات

آميختن نمادها و علائمى و بيرون كشيدن يكى از آنها ـ به قصد تعيين موضوع حكم واقعى. (٥٠)

قرعه يكى از راههى اثبات در موارد علم اجمالى در شبهات موضوعى است كه قاعده‌اى براى تعيين يك طرف آن وجود ندارد. (٥١) قرعه مختص موارد تنازع نيست، بلكه تمام موضوعات مشتبه را ـ چه موضوعات احكام شرعى چه قضايى ـ در بر مى‌گيرد، هر چند بيشتر در احكام قضايى جريان دارد. (٥٢)

تفصيل مباحث مربوط به قرعه، مانند حكم عمل به آن، اصل يا اماره، بودن قرعه شرايط جريان آن، كيفيت اجراى آن، وجوب التزام به نتيجه قرعه، حكم تعارض آن با ديگر راه‌هاى اثبات، در جاى خود خواهد آمد. (رك. مدخل قرعه)

---

(٥٠) المبسوط، ج ٤، ص ٣٣٣ ؛ شرائع الاسلام، ج ٤، ص ١٠٢ ؛ قواعد الاحكام، ج ٣، ص٢١٣ ؛ مسالك الافهام، ج ٨، ص ٣٣٤ ؛ نهاية المرام، ج ٢، ص ٢٧٠ ؛ جواهر الكلام، ج ٤٠، ص ٣٤٤ ـ ٣٤٥ ؛ القضاء (گلپايگانى)، ج ٢، ص ٥٧.
(٥١) جامع المدارك، ج ٧، ص ١٧٦ ؛ التنقيح في شرح العروة (الطهارة)، ج ٨، ص ١٤٩.
(٥٢) ذخيرة المعاد، ص ٤٣٧، چاپ سنگى.