الفاظ حمل و حبل نيز در معناى جنين به كار مى‌رود و چنان كه در آينده بيان خواهد شد، در مواد قانونى و حقوق ايران هم از لفظ حمل به جاى جنين استفاده مى‌شود. در كتب لغت نيز معناى آن مرادف با جنين است؛ چنان كه آمده است: «الحمل، ما في البطن من ولد» (اقرب الموارد، ج١،ص٢٣٢)، حمل، فرزند در رحم را گويند.

٢-١-١. معناى اصطلاحى: ارائه تعريف اصطلاحى جنين در فقه اماميه و حقوق ايران در بادى امر ساده به نظر مى‌رسد و حتى مى‌توان اظهار داشت كه معناى لغوى و اصطلاحى آن، نه تنها در فقه بلكه در حقوق نيز يك سان است. با وجود اين، در كلام و كتب فقهاى اماميه مبحث خاصى به جنين و احكامش اختصاص نيافته و بر همين اساس، تعريف دقيق و روشنى از جنين ارائه نشده و فقط براى مثال، شهيد ثانى با ارائه تعريفى كلى از جنين مى‌گويد:

الجنين و هو الولد مادام في البطن ( الشهيد الثاني ، ج٨، ص٢٠٩)؛

جنين به فرزند گفته مى‌شود، تا زمانى كه در رحم است

اين همان معناى لغوى جنين است. از آنجا كه مبناى حقوق ايران، فقه اماميه است، در مجموعه قوانين ايران نيز تعريف خاصى از جنين ارائه نمى‌شود و فقط در مواد مربوط به جنين، در يكى ـ دو مورد شرط خاصى ـ براى تمتع جنين از حقوقى چون ارث، وصيت و هبه و ... بر مى‌شمرد و يا در قانون مجازات در باب ديه سقط جنين، ديه شش‌گانه‌اى را در مقابل جرم سقط جنين بيان مى‌دارد. البته بر اساس همين ماده(٤٨٧) قانون مجازات اسلامى، به علاوه ماده ٩٥٧ قانون مدنى، مى‌توان به تعريفى كه مورد نظر قانون گذار بوده است، پى برد. اين تعريف