وجود شخص طبيعى از لحاظ حقوقى با تولد او آغاز مى‌شود و از اين تاريخ است كه انسان طرف حق قرار مى‌گيرد و از حقوق مدنى و ساير حقوق برخوردار مى‌شود. با اين حال، ما در فقه و حقوق با مواردى از حقوق مواجه هستيم كه براى جنين وضع شده‌اند و بر اساس بعضى از اين حقوق بر شمرده شده در حقوق و فقه، جنين مى‌تواند دارايى‌هايى را كسب كند؛ امّا سؤال اينجاست كه در چه زمانى به موجود در حال رشد در رحم مادر، جنين (حمل) اطلاق مى‌شود؟ وضعيت اهليت او به چه نحو است؟ و به فرض تحقق اموال براى او، چه كسانى حفظ اموال او را بر عهده دارند كه در اين مقاله به آن مى‌پردازيم.

١. ١. تعريف جنين

١. ١. ١. معناى لغوى: جنين از ريشه جنَّ به معنى پوشيدن و مستور كردن است ( دايرة المعارف تشيع، ج٥، ص٤٩٤) و جنين بر وزن فعيل اسم مفعول است به معناى پوشيده شده. بر همين اساس، معناى جنين در كتب لغت چنين آمده است:

«الجنين، الولد مادام في بطن أمه لاستتاره فيه و جمعه أجنَّه و أجنن، و قد جنّ الجنين فى الرحم و أجَنّتهُ الحامل»؛ ( لسان العرب، ج١٣، ص١٧٥؛ اقرب الموارد ، ج١،ص١٤٤؛ القاموس المحيط ، ج٤، ص٢١٠؛ مجمع البحرين، ج٦، ص٢٣٠؛ المعجم الوسيط ، ج١، ص٢٢٠)؛

جنين، فرزند است تا زمانى كه در شكم مادرش است و به علت مخفى بودنش در رحم(جنين نام گرفته است). جمع لفظ جنين، اجنّه و اجنن است. جنين در رحم پوشيده شده و حاملِ(جنين)، آن را پوشانده است.