بهترین ها و بدترین ها از دیدگاه نهج البلاغه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٥٢ - برخي جلوه هاي کفرورزي در قرآن

قرآن در مواردي کساني را که در ظاهر مسلمان‌اند، به سبب رفتارشان کافر مي‌شمارد. مثلاً وقتي منافقان که در ظاهر مسلمان بودند، به ساختن مسجد اقدام کردند، با اينكه مسجد محل عبادت و بهترين مکان است، كار آنان را برخاسته از کفر و به منظور ايجاد اختلاف بين مسلمانان معرفي مي‌كند؛ زيرا ايشان با اين کار در پي جبهه‌گيري برابر رسول خدا(صلى الله عليه وآله) و ايجاد پايگاهي براي ضربه زدن به اسلام بودند:

وَالَّذِينَ اتَّخَذُواْ مَسْجِدًا ضِرَارًا وَكُفْرًا وَتَفْرِيقًا بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّهَ وَرَسُولَهُ مِن قَبْلُ وَلَيَحْلِفَنَّ إِنْ أَرَدْنَا إِلا الْحُسْنَى وَاللّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ * لا تَقُمْ فِيهِ أَبَدًا لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُواْ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ * أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَى تَقْوَى مِنَ اللّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ وَاللّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ؛[١] و کساني (منافقاني) که مسجدي گرفتند (ساختند) براي گزند رساندن و کفر ورزيدن و جدايي افکندن ميان مؤمنان و ساختنِ کمينگاهي براي کساني که با خدا و پيامبر او از پيش در جنگ بودند و سخت سوگند مي‌خوردند که ما جز نيکي نخواستيم و خدا گواهي مي‌د‌هد که آنان دروغگويند. هرگز در آنجا [به نماز] نايست. همانا مسجدي (مسجد قبا) که از نخستين روز بر پرهيزگاري بنياد نهاده شده سزاوارتر است که در آن [به نماز] بايستي؛ که در آنجا مرداني‌اند که دوست دارند پاکي ورزند و خدا پاکي‌ورزان را دوست دارد. آيا کسي که بناي خود را بر پرواي از خدا و خشنودي او بنياد نهاده بهتر است يا آنکه بناي خويش را بر لبة پرتگاهي سست و فروريختني بنياد نهاده است، پس او را به آتش دوزخ دراندازد؟ و خدا مردم ستمکار را راه ننمايد.