بهترین ها و بدترین ها از دیدگاه نهج البلاغه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢١٦ - عترت پيامبر(صلى الله عليه وآله) ؛ کانون هدايت و تعالي انسان ها

وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ؛[١] و در زمين کوه‌هايي استوار افکند تا شما را نلرزاند، و رودها و راه‌ها [قرار داد] تا شما راه خود را پيدا كنيد، و نشانه‌هايي [ديگر نيز قرار داد] و آنان به وسيله ستارگان راه مي‌يابند.

همان‌گونه که خداوند در زمين براي انسان‌ها علامت‌ها و نشانه‌هايي قرار داده تا راه خود را گم نکنند، براي سير معنوي آنان نيز نشانه‌هايي قرار داده تا با آنها به سوي کمال و مقصود متعالي خويش هدايت شوند. گفتني است، پاره‌اي روايات، آية شانزدهم سورة نحل را، به نشانه‌هاي معنوي، تفسير كرده‌اند که مسير تعالي و کمال انسان را مي‌نمايانند. از جمله داوود گچ‌کار مي‌گويد که امام صادق(عليه السلام) دربارة آية وَعَلامَاتٍ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُون فرمود:

ألْنَّجْمُ رَسُولُ‌الله(صلى الله عليه وآله) والْعَلَامَاتُ الأئِمَّةُ(عليهم السلام)؛[٢] «مراد از ستاره رسول خدا(صلى الله عليه وآله) است و مراد از نشانه‌ها امامان معصوم(عليهم السلام) هستند».

همچنين خداوند متعال دربارة عظمت و مقام متعالي اهل‌بيت(عليهم السلام) که مشمول عنايات ويژة او بودند و به مقام عصمت و کمال نهایي نايل آمدند و بندگان برگزيده معرفي شدند، مي‌فرمايد:

فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَلْآصَالِ * رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاء الزَّكَاةِ يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالأَبْصَارُ؛[٣] [آن چراغ] در خانه‌هايي است که خداي رخصت داده است که بالا برده و بزرگ داشته شوند و نام وی در آنها ياد شود و او را در آنجا بامدادان و شبانگاهان به پاکي ستايند. مرداني که تجارت و خريد و فروش، ايشان