با توجه به آنچه گذشت، احسان و سپاس می‌تواند در سه زمینه به ما کمک کند: ارتقای روابط دوستانه، اصلاح روابط خصمانه و اعتلای رابطه با خدا. به نظر می‌رسد، روابط اجتماعی در میان دوستان، میزان رضایت و تعهد بالایی ندارد. افراد از با هم بودن احساس رضایت نمی‌کنند و از آن لذت نمی‌برند. پیوندهای اجتماعی چندان مستحکم نیست و با کوچک‌ترین مشکلی آسیب می‌بیند و یا از هم می‌پاشد. دشمنی نیز در جامعه بیش از حدّ انتظار است و گاه دیده می‌شود که خصومت‌ها رو به افزایش است و اثرات مخرب زیادی دارند؛ از این رو، برای حل این مشکلات، می‌توان از مدل احسان _ سپاس استفاده کرد. ترویج این سنت می‌تواند در ارتقا و تحکیم روابط اجتماعی و نیز اصلاح روابط خصمانه کارآمد باشد.

ارتباط با خدا نیز وضعیت چندان مناسبی ندارد؛ باور نداریم که این ارتباط قطع است و در بدترین وضعیت قرار دارد، اما با آنچه باید باشد فاصله دارد. این سنت می‌تواند این ارتباط را نیز بهبود بخشد؛ از این رو به نظر می‌رسد، اگر مسئولان و برنامه‌ریزان جامعه ترویج این سنت را در دستور کار قرار دهند، به اندازه قابل توجهی می‌تواند به کاهش مشکلات کمک کرده و روابط بین‌فردی و بین فرد‌ _ خدا را بهبود بخشد و میزان رضایت و تعهد اجتماعی و نیز احساس بهجت و سرور درونی و معنوی را افزایش دهد.