همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، به تازگی اثر مثبت سپاس‌گزاری مورد توجه روان‌شناسی مثبت‌گرا[١٣٥] نیز قرار گرفته است. بر اساس تحقیقات این گروه از روان‌شناسان، یکی از کارهایی که موجب احساس رضامندی و شادکامی از زندگی می‌گردد، برنامه «سپاس‌گزاری»[١٣٦] است که یكی از فضیلت‌های اساسی به شمار می‌آید. در متون روان‌شناسی مثبت‌گرا و شادکامی پایدار و اصیل، «شُکر» یکی از فضیلت‌های اساسی به حساب می‌آید و توانایی شکرگزاری از نیروها یا کسانی که فعالیتی به نفع فرد انجام داده‌اند، به شادکامیِ پایدار افراد می‌انجامد. علت این کار، احتمالاً در توجه و یادآوری خاطرات مثبتی است که با شکر کردن همراه است.[١٣٧] «امانز»[١٣٨]، «مکالخ»[١٣٩]

[١٣٥]. posetiv psychology.

[١٣٦]. gratitude.

[١٣٧]. لوبومیرسکی، کینگ و دینر؛ به نقل از: اثربخشی مداخلات روانشناسی مثبت‌گرا جهت افزایش نشاط، خشنودی از زندگی و کاهش افسردگی.

[١٣٨]. Emmons

[١٣٩]. Mccullough.