حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ٥١ - مدل «احسان_ سپاس» و مکانیزم تأثیر آن بر روابط اجتماعی
و «تسانگ»[١٤٠]، ضمن بحثی درباره شُکر و شیوههای سنجش آن، معتقدند شُکر، توانمندیای انسانی است و از نظر ذهنی، نوعی حسّ حیرت، تشکر و سپاسمندی برای امتیازاتی است که فرد از جانب چیزی یا کسی به دست میآورد. آنها معتقدند، شُکر میتواند بینفردی و فرافردی باشد (مثلاً درباره خدا، هستی و...)، ولی نمیتواند درباره خود فرد صورت گیرد. شُکر میتواند بهزیستی روانی و ارتباطی فرد را افزایش دهد و برای جامعه هم مزایا و منافعی داشته باشد.[١٤١]
امانز و مکالخ، در مطالعهای به بررسی مداخلهای درباره شُکر پرداختند. در این مطالعه، شرکتکنندگان گروه آزمایشی در مقایسه با گروه گواه، از نظر عاطفه مثبت، مورد مقایسه قرار گرفتند. محققان از شرکتکنندگان گروه مداخله خواستند تا به مدت ده هفته درباره پنج موضوع که آنها برایش شُکرگزار بودند، مطالبی بنویسند. در دو گروه کنترل یا درباره استرسهای روزمره یا وقایع خنثای زندگی مطلب مینوشتند. از تمامی شرکتکنندگان درخواست شد تا هر هفته روی مقیاس درجهبندی _ که از ٣_ تا ٣+ بود _ احساس خود را درباره زندگی به طور کلی، انتظاراتی را که برای هفته آینده دارند روی مقیاس از ٣_ (بدبینانه) تا ٣+ (خوشبینانه) و نیز نحوه ارتباط با دیگران و احساس مربوط به آن را از ٣_ (منزوی) تا ٣+ (ارتباط خوب و مناسب) درجهبندی کنند.
یافتهها نشان داد، شرکتکنندگان گروه شُکر در مقایسه با اعضای دو گروه دیگر، احساس بهتری درباره زندگی خود داشتند، درباره هفته آینده (هفته پیشرو) خوشبینتر بودند و با دیگران، پیوندهای بیشتری داشتند. شرکتکنندگان گروه شُکر همچنین عواطف مثبت بیشتر و عواطف منفی کمتری را روی یک مقیاس سیمادهای گزارش کردند.[١٤٢]
افزون بر این، محققان، گزارشهای یک مشاهدهگر را درباره عاطفه مثبت، عاطفه منفی و خشنودی کلی از زندگی جمعآوری کردند. نتایج تحقیق پیگیری نشان داد، یافتههای مربوط به عواطف مثبت مطالعه اول، تکرار شد. همچنین گزارشهای
[١٤٠]. Tsang.
[١٤١]. امانز، مکالخ و تسانگ؛ به نقل از: اثربخشی مداخلات روانشناسی مثبتگرا جهت افزایش نشاط، خشنودی از زندگی و کاهش افسردگی.
[١٤٢]. امانز و مکالخ؛ به نقل از: اثربخشی مداخلات روانشناسی مثبتگرا جهت افزایش نشاط، خشنودی از زندگی و کاهش افسردگی.