اطلاعی در دست نیست. شخصیت او مورد جرح و تعدیل رجالیون متقدم واقع نشده و همین مسئله، موجب اختلاف آرا در توصیف وی شده است. علامه حلی (م. ٧٢٦ق) ذیل ترجمه وی می‌گوید: «تا وقتی که جرح و تعدیلی از سوی محدثان شیعه درباره او وارد نشده، باید در روایاتش توقف کرد.»[٣٤٦]

در این بخش ابتدا به نقد و بررسی دلایل وثاقت نرسی پرداخته و سپس مذهب وی را بیان می‌کنیم.

نقد و بررسی دلایل وثاقت نرسی، به شرح ذیل است:

اول: سیدمهدی بحرالعلوم (م. ١٢١٢ق) یکی از دلایل بر وثاقت زید را،
صاحب اصل بودن دانسته است: «زید نَرسی، یکی از صاحبان اصول، کوفی و صحیح‌المذهب است.»[٣٤٧]

علامه مامقانی در این باره می‌نویسد: «زید نرسی از صاحبان اصول است و اصل در اصطلاح محدثان، به کتاب مورد اعتماد اطلاق می‌گردد که از کتاب دیگری گرفته نشده است.»[٣٤٨]

در تعریف اصطلاحیِ «اصل» بین علمای رجال و حدیث اختلاف‌ نظر
است، به گونه‌ای که تعبیر از اصل به کتاب مورد اعتماد و حمل آن بر وثاقت
صاحبان اصول، جای مناقشه است. وحید بهبهانی در تعریف اصل
نوشته ‌است: «کتابی است که مصنف در آن، مجموعه روایاتی را از معصوم و یا راوی آورده باشد.»[٣٤٩]

ایشان صاحب اصل بودن را دلیل بر وثاقت نمی‌داند و بر این مطلب اشکال وارد می‌کند که در بین صاحبان اصول افرادی هستند که به ضعف آنها تصریح شده است و متروک العمل می‌باشند مانند: حسن‌بن‌صالح حی، که شیخ طوسی در تهذیب الاحکام، وی را بتری‌مذهب و متروک العمل دانسته است. بنابراین نمی‌توان راوی را بخاطر صاحب اصل بودن، توثیق نمود.

[٣٤٦]. ر.ک: خلاصة الأقوال، ص٢٢٣.

[٣٤٧]. الفوائد الرجالیه، ج٢، ص٣٦٧.

[٣٤٨]. ر.ک: تنقیح المقال، ج١، ص٤٧١.

[٣٤٩]. فوائد الرجالیه، ص٣٤.