زید نرسی، راویِ‌ کوفی[٣٦٢] است و در دوران اوج حوزه حدیثی کوفه، یعنی عصر امام صادق٧ در این شهر می‌زیست. نشانه‌های تفکرات آن دوران، مثل موضوع «بداء» در کتاب وی مشهود است.[٣٦٣]

٣. اساتید و شاگردان

زید نرسی که محدثی رشد‌یافته در حوزه حدیثی کوفه است، از محضر این بزرگانِ شیعه بهره‌مند شده است:

١. عبد‌الله‌بن‌سنان: نجاشی وی را از ثقات اصحاب شیعه و دارای شأن و مقام والا به ‌شمار می‌آورد، به گونه‌ای كه هیچ‌گونه طعنی بر او وارد نیست.[٣٦٤]

٢. عبید‌بن‌زراره: نجاشی وی را با این واژگان توصیف می‌کند: «ثقة ثقة عین؛ هیچ‌گونه لغزش و شكی درباره شخصیت وی وجود ندارد.»[٣٦٥]

٣. سماعة‌بن‌مهران: «ثقة ثقة.»[٣٦٦]

٤. یحیى‌بن‌قاسم ابو‌بصیر اسدی: کشی وی را از اصحاب اجماع دانسته است[٣٦٧]، و نجاشی در توصیف وی می‌نویسد: «وی ثقه و وجیه شمرده شده است.»[٣٦٨]

٥. معاویة‌بن‌وهب بجلی: «ثقة حسن الطریقة.»[٣٦٩]

٦. محمد‌بن‌علی‌بن‌ابی‌شعبة حلبی: «چهره سرشناس و فقیه اصحاب شیعه و مورد اعتماد است، به‌ گونه‌ای كه هیچ‌گونه طعنی بر او وارد نیست.»[٣٧٠]‌

از توصیف مشایخ نرسی از دیدگاه رجالیون، به‌ویژه نجاشی معلوم می‌شود تمام

[٣٦٢]. ر.ک: الانساب، ص٥٨٥، رقم٣٨٢٩؛ تنقیح المقال، ج١، ص٤٧١.

[٣٦٣]. از شانزده روایت باب بداء کتاب شریف کافی، یازده روایت آن متعلق به امام صادق٧ است، و از یازده راوی امام صادق٧، ده تن از آن‌ها کوفی‌اند که این نشان از رواج اندیشه بداء در کوفه زمان امام صادق٧ دارد (ر.ک: الکافی، ج١، ص١٤٦).

[٣٦٤]. ر.ک: رجال النجاشی، ص٢١٤، ش٥٥٨.

[٣٦٥]. همان، ص٢٣٣، ش٦١٨.

[٣٦٦]. همان، ص١٩٣.

[٣٦٧]. ر.ک: رجال الکشی، ص٢٣٨، ح٤٣١.

[٣٦٨]. همان، ص٤٤١، ش١١٨٧.

[٣٦٩]. همان، ص٤١٢. ش١٠٩٧.

[٣٧٠]. همان، ص٣٢٥، ش٨٨٥.