روايت شده است . [١] در برخى موارد ، ابن سلام در سلسله روايت خود ، نام مرادى را حذف نموده و حديث را مستقيما از قول احمد بن عيسى بن زيد نقل كرده است . در مورد ابن سلام ، ابن عذارى در خبرى كوتاه ، ضمن اشاره به اقامت وى در برقه ، از وفاتش در سال ٣١٠ق ، خبر مى دهد . [٢] ٨ . جامع غياث بن إبراهيم، رواية إسماعيل عنه . [٣] راوى اين اثر ،اسماعيل بن ابان بن اسحاق ازدى ورّاق (م ٢١٦ق) است . [٤] ٩ . المسائل من رواية حسين بن علي. [٥] نام كامل راوى اين كتاب ، ابو عبد الله حسين بن على بن حسن بن على بن عمر بن على بن حسين عليه السلام(م٣١٢ق) است . [٦] وى بيشتر به حسينِ شاعر شهرت دارد . [٧] وى برادر حسن بن على ، معروف به ناصر كبير (م ٣٠٤ ق) است و به ابو عبد الله مصرى نيز شهرت دارد . [٨] كتاب المسائل كه وى آن را روايت نموده

[١] نام كامل وى ابوجعفر محمّد بن منصور بن يزيد مقرى مرادى است . مرادى ، نقش مهمّى در تدوين متون حديثى زيديه ايفا نموده است. او كتابى به نام الذكر نگاشت كه در آن ، احاديث را بر اساس موضوع مرتّب كرده بود (الفلك الدوار، ص١٧ ، پ ٤) ؛ اما نقش مهم وى تأليف كتابى با عنوان كتاب علوم آل محمّد صلى الله عليه و آلهاست. اين كتاب با عنوان بدائع الأنوار في محاسن الآثار يا أمالي أحمد بن عيسى بن زيد مشهور است (الفلك الدوار، ص٥٦، ١٨٠ و ٢٢٨ ؛ الفهرست، ابن النديم، ص ٢٤٤) .[٢] كان متفقها على مذهب الشيعة (البيان المغرب، ج ١ ، ص ١٨٨) .[٣] مكتب ها و فرقه هاى اسلامى ، ص ٢٦٢ ـ ٢٦٣ ؛ المعالم، ص ٨٩ـ٩٠ .[٤] رجال النجاشي، ص ٣٠٥ (ش ٨٣٣) .[٥] مكتب ها و فرقه هاى اسلامى، ص ٢٦٣ ـ ٢٦٤ .[٦] ابن عدى، حسين شاعر را در مصر ديده و از وى نقل حديث نموده است. به عنوان مثال در الكامل في الضعفاء ، (ج٢ ، ص ٣٥١) ، وى را اين گونه ياد مى كند: «ابن عدي ثنا أبو عبدالله الحسين بن علي بن الحسن (در متن به خطا حسين) بن علي بن عمر بن علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب بمصر ثنا أبي...» .[٧] تاريخ الإسلام، الذهبى، ص ٤٣٥ ؛ لباب الأنساب، ابن الفندق، ج ٢ ، ص ٥٥٧؛ المجدي، ص ١٥٢ .[٨] ر .ك : نشريه معارف، دوره هفدهم، سال اوّل، ١٣٧٩، ص١٢٦: «ابو زيد علوى و كتاب او در ردّ اماميه»، ? حسن انصارى قمى نويسنده مقاله ، فوت وى را حدود ٣٢٠ق ، ذكر كرده است ؛ لوامع الأنوار، ج ١ ، ص ٣٦٨ .