بهترین ها و بدترین ها از دیدگاه نهج البلاغه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٣ - دوستان خدا مشعل هدايت ديگران

پاي درمي‌آيند. تشخيص مسير سعادت و نيل به کمال نيز همچون يافتن راه کويري دشوار است و گرداگرد آن را راه‌هاي انحرافي و شبهاتي فرا گرفته‌اند که انسان را به گمراهي و غفلت از حق مي‌افکنند. با توجه به وجود همين راه‌هاي انحرافي و شبهات فرارويِ جويندة سعادت است که برخي مکاتب فلسفي، شک‌گرايي و نسبيت‌گروي را ترويج مي‌کنند و بر اين باورند که انسان نمي‌تواند به يقين دست‌ يابد و راه صحيح را تشخيص دهد و همواره در شک و حيرت باقي مي‌ماند. بنابر آنچه گفتيم، انسان‌هاي عادي و ناآگاه از دشواري‌ها و بيراهه‌هايي که سر راه مقصد نهايي وجود دارند، نيازمند راهنماي راه‌آشنايي هستند که دست آنان را بگيرد و از ميان شبهات، انحرافات و وسوسه‌هاي رهزنان انديشه، به نور هدايت و حق رهنمون سازد. نکتة آخر نيز اينکه بندة شايسته و برگزيدة خدا چنان سخن نمي‌‌گويد که مخاطبانش نفهمند. او مقصود خود را در لفاظي‌ها، اصطلاحات و شطحياتي که فهم آنها براي مخاطبان دشوار است نمي‌پوشاند. او هرگاه سکوت را وظيفه و موجب نجات از لغزش‌هاي زبان تشخيص دهد، سکوت مي‌کند.