ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٢٢٩ - ٣ - اشيائي از مباحات ده آيه

از جمله اقوال زياد كه در بارهء اين آيه شريفه نقل شده اينست كه برخى اين آيه را به آيهء ارث ، منسوخ دانسته برخى ديگر آن را محكم دانسته و به مستحب بودن اعطاء چيزى از تركه به خويشان بى سهم و به همسايگان و به يتيمان و مساكين در هنگام تقسيم آن ، حكم و فتوى داده‌اند از سعيد بن جبير نقل شده كه گفته است « ان أناسا يقولون نسخت و الله ما نسخت و لكنه مما يتهاون به الناس » محقق اردبيلى چنين افاده كرده است « . . و ظاهر آيه دلالت دارد بر وجوب اعطاء شيئى از ارث به اقارب و يتامى و مساكين لكن ظاهر اينست كه كسى به آن قائل نيست از اين رو گفته شده كه آيه منسوخست به آياتى كه در بارهء تقسيم ارث وارد شده و احتمال مىرود كه مراد از آن استحباب و ندب باشد تا آيه منسوخ نباشد و اين احتمال را جملهء * ( وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً ) * تأييد مىكند . . » مجموع آيات كه در كتاب « ارث » مورد استدلال شده نه آيه است .