ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ١٠٧ - ٢ - اشيائي كه تكسب به آنها حرام است - مبني بر شش آيه

* ( مِنْ بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ آبائِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أُمَّهاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ إِخْوانِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخَواتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَعْمامِكُمْ أَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخْوالِكُمْ أَوْ بُيُوتِ خالاتِكُمْ أَوْ ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَه أَوْ صَدِيقِكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعاً أَوْ أَشْتاتاً فَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً فَسَلِّمُوا عَلى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ الله مُبارَكَةً طَيِّبَةً كَذلِكَ يُبَيِّنُ الله لَكُمُ الآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ) * يكى از اقوال در سبب نزول آيه اينست كه گروهى به جنگ بيرون رفتند و خانه هاى خود را به معذورين سه گانه كه در آيه ياد شده‌اند سپردند اينان از اين كه چيزى از مأكولات آن خانه ها بخورند خوددارى داشتند و بر خود تنگ مىگرفتند اين آيه نازل گرديد .
فقيهان به اين آيه بر جواز تصرف ( بعنوان خوردن نه غير آن ) در خانه هاى خويشاوندان ياد شده استدلال كرده‌اند . جبّائى خيال كرده است آيه بحديث « لا يحلّ مال امرئ الَّا بطيب نفسه » و به آيهء * ( لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلى طَعامٍ غَيْرَ ناظِرِينَ إِناه ) * منسوخ شده است .
بهر حال از جمله هفت فائده كه در اينجا مذكور شده اينست كه عدم ذكر فرزندان در اين آيه يا به واسطهء معلوم بودن آن از مفهومست زيرا جواز اكل از خانهء كسى كه اقرب است اولى است از آن كه ابعد است يا اين كه از كلمهء * ( « مِنْ بُيُوتِكُمْ » ) * مستفاد مىباشد چنان كه در حديث نبوى است « أنت و مالك لأبيك » و باز در