ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٩٧ - ٨ - كتاب امر به معروف و نهي از منكر مبني بر سه آيه

٨ - كتاب امر بمعروف و نهى از منكر [١] سه آيه در كنز العرفان در اين كتاب بطور استقلال آورده شده است :
١ - آيهء ١١٠ از سورهء آل عمران * ( كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِالله ) * .
از جمله سه فائده مذكور در ذيل آيه اينست كه وجوب امر و نهى نسبت بمعروف و منكر بطور وجوب عينى است .
٢ - آيهء ١٠٤ ، از سورهء آل عمران * ( وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ) * .
مخالفين « وجوب عينى » از كلمهء « من » در اين آيه استفادهء « وجوب كفائى » كرده‌اند .
از جمله هفت فائده مذكور در ذيل اين آيه اينست كه امر و نهى از وظائف دانايانست و نسبت به نادانان و نامتعمدانست و گر نه نسبت به كسى كه از روى علم و قصد و اختيار مرتكب « منكر » شود امر و نهى جائز است نه واجب آن هم در صورتى كه بر اين كار ضررى نباشد و گر نه جائز هم نخواهد بود چنان كه در خبرى است « من علق سوطا او سيفا فلا يؤمر و لا ينهى » .

[١] يكى از مهمترين دستورهاى اجتماعى اسلام كه اگر به آن عمل شود بهترين نظم و كاملترين عدل در اجتماع حكومت مىكند همين امر بمعروف است به اين جهت در قرآن مجيد و هم روايات در باره اش تأكيد شده است از پيغمبر ( ص ) روايت است « لتأمرن بالمعروف و لتنهن عن المنكر و الا تولى عليكم شراركم و يدعو خياركم فلا يستجاب لهم » و على ( ع ) در اين باره گفته است « هما خلقان من اخلاق اللَّه »