ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٤٧ - ٣ - اموري كه بر اخراج ، متفرع و تابع آنست - مبني بر پنج آيه

قسم سيم تحت اين قسم كه در بارهء امور متفرع و تابع اخراج ، عنوان گرديده پنج آيه آورده شده است :
١ - آيهء ٢٧٢ ، از سورهء بقره * ( وَما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلأَنْفُسِكُمْ وَما تُنْفِقُونَ إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْه الله وَما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ ) * .
يكى از سه حكم كه در ذيل اين آيه آورده شده نهى از رياء و طلب سمعه است در انفاق و امر به اخلاص و ابتغاء وجه خدا است .
٢ - آيهء ٢٧٣ ، از سورهء بقره * ( لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ الله لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً وَما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ الله بِه عَلِيمٌ ) * .
اين آيه به قولى در بارهء اصحاب صفّه وارد شده و ايشان قريب چهار صد تن بودند از مهاجران قريش كه نه مالى در مدينه داشتند و نه خويشان و عشائرى .
در صفّهء مسجد سكنى گزيده بودند و شبها به آموختن قرآن اشتغال داشتند و روزها به چيدن هسته و چون سريّه‌اى از جانب پيغمبر ( صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ) براى جنگ معين و مبعوث مىشد آنان نيز به قصد جهاد با آن سريه خارج مىشدند . هر يك از اهل مدينه كه زيادى در رزق و روزى مىداشت شب براى ايشان مىبرد .
بهر حال از اين آيه استحباب اعطاء به اهل تجمل و تعفف استفاده شده است .
٣ - آيهء ٢١٥ ، از سورهء بقره * ( يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلْ ما أَنْفَقْتُمْ ) *