ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٢٦٢ - ٤ - يادآوري چند مطلب الف - مجموع كتابهاي فقهي و مجموع آيات آن كتب

* ( أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ وَالَّذِينَ صَبَرُوا ابْتِغاءَ وَجْه رَبِّهِمْ وَأَقامُوا الصَّلاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَعَلانِيَةً وَيَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُولئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ . . ) * و آيهء ٢٥ از همان سوره * ( وَالَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ الله مِنْ بَعْدِ مِيثاقِه وَيَقْطَعُونَ ما أَمَرَ الله بِه أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ ) * .
از اين آيات لزوم وفاء بعهد خدا و ناستوده بودن نقض ميثاق و لزوم صلهء ارحام و هم تدارك و جبران بدى به نيكى و حرمت افساد در روى زمين و در شئون اجتماع بطور صريح بدست مىآيد .
ابو الفتوح در ذيل اين آيات راجع به * ( « وَالَّذِينَ يَصِلُونَ . . » ) * چنين گفته است « . . بيشتر مفسران گفتند صلهء رحم است كه رحم بپيوندند و قطع نكنند » آنگاه رواياتى در بارهء « صلهء رحم » از پيغمبر ( صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ) آورده پس از آن در ذيل * ( « وَيَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ » ) * چنين آورده است « و بحسنه سيئه باز دارند . . ابن زيد گفت معنى آنست مكافات شر بشر نكنند و لكن دفع شر بخير كنند . قتيبى گفت : معنى آنست كه چون بر ايشان سفاهت كنند ايشان حلم به كار بندند . قتاده گفت : جواب نيكو باز دهند نظيره قوله تعالى : * ( وَإِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً ) * ( آيه ٦٤ از سورهء ٢٥ - فرقان - ) حسن بصرى گفت : آنان باشند كه چون ايشان را ندهند ايشان بدهند و چون بر ايشان ظلم كنند عفو كنند و چون از ايشان ببرند ايشان بپيوندند . ابن كيسان گفت : آن كسان باشند كه اذا اذنبوا تابوا و اذا هربوا أنابوا چون گناه كنند توبه كنند و چون از درگاه بشوند باز آيند تا به توبه مضرت گناه از خويش بگردانند . . »