ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ١٧٣ - ٤ - ١٧١ اشيائي از توابع نكاح ١٨٧ مبني بر ده آيه
بر زنان ديدن آن حرام باشد پس بر مردان واجب نيست كه از باب عدم معاونت بر اثم و عدوان ، خود را به پوشانند . .
٢ - آيهء ٣١ ، از سورهء نور * ( وَقُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ وَلا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبائِهِنَّ أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنائِهِنَّ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَواتِهِنَّ أَوْ نِسائِهِنَّ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الإِرْبَةِ مِنَ الرِّجالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ وَلا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى الله جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ . ) * از جمله نه فائدهء كه در اينجا ياد گرديده اينست كه حكم زنان و مردان در وجوب بستن چشم و نگهداشتن فرج يكسانست و از جمله حرام بودن ابداء زينت است ( به قولى مواضع آن مراد است و به قولى ديگر كه فاضل آن را ظاهر دانسته خود زينت ) بر زنان و از جمله اختلاف در زينت ظاهره است كه آيا مراد از آن ، چنان كه فاضل صحيح دانسته ، خصوص جامه است يا وجه و كفّان يا سرمه و خضاب يا انگشترى چنان كه گفته هاى ديگران است و بنا بر قول اول زينت باطنه خلخال و دست برنجن و گوشواره است و از جمله وجوب افكندن خمار ( مقنعه ) است بر سينه و گردن ( زنان جاهلى مخانق مىپوشيده كه سينه و بالاى آن مكشوف مىبوده در اسلام به مقانع و خمر براى پوشيدن گردن و سينه دستور داده شده است ) و از جمله عدم اباحهء اظهار زينت است براى زنان كافره و از جمله اختلاف در ملك يمين است در اين مورد و اختلاف در معنى تابعين است كه آيا نوكر و كلفت مراد است يا پيران از شهوت افتاده يا ابلهان نامتوجه