ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ١٦٦ - محرمات در آيه دوم سه گانه است ١ - محرمات از راه نسب و آن هفت مورد است

٣ - زنان پسران [١] هر چه پايين رود ( زن پسر و زن پسر پسر و همچنين ) ٤ - جمع ميان دو خواهر در نكاح .
از جمله ده فائده كه در ذيل اين آيه آورده شده اينست كه « دخول » در آيه كنايه است از جماع بر خلاف برخى كه خلوت و نظر به فرج و لمس را هم به منزلهء جماع دانسته‌اند و از جمله اين كه دختر زن حرام است خواه پس از مفارقت از مرد يا پيش از نكاح با او تولد يافته باشد بر خلاف داود ظاهرى كه آن را به متولدهء بعد از مفارقت اختصاص داده است و از جمله اختلاف ميان على ( ع ) و ميان عثمان است در اين كه جمع بين موطوءتين بملك ، حلال است يا حرام چه بحسب آيهء * ( أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ ) * حلال و به ظاهر اين آيه حرام است و على عليه السلام جانب حرمت را ترجيح داده و عثمان طرف تحليل را ، و الحقّ مع على ( ع ) يدور معه حيث ما دار ، و هم آيهء تحليل تخصيص يافته پس در مقام استدلال قاطع نيست بعلاوه از پيغمبر ( صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ) روايت است « ما اجتمع الحلال و الحرام الاغلب الحرام الحلال » .
٣ - آيهء ٢٤ ، از سورهء نساء * ( وَالْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ كِتابَ الله عَلَيْكُمْ . . ) * .
براى « احصان » چند معنى گفته شده است از اين قرار :
١ - عفت مانند * ( « أَحْصَنَتْ فَرْجَها » ) * ٢ - حر بودن مانند آيهء * ( وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ ) * به قولى .
٣ - اسلام مانند آيهء * ( فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ ) *

[١] در قرآن مجيد بعنوان « حلائل ابناء » ياد گرديده زن را به مناسبت اين كه بر شوهر حلال است يا با او در فراش حلول مىكند يا به مناسبت حل آزارش در هنگام نزديكى به نام « حليله » كه جمع آن بر « حلائل » آمده است خوانده‌اند .