ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ١١٦ - ١٠ - كتاب بيع مبني بر ده آيه

به اين آيه بر ارجحيت انفاق از كسب حلال و نهى از انفاق از كسب حرام و هم وجوب تفقه قبل از شروع به تجارت براى عالم شدن به حلال و حرام چنان كه در نبوى هم هست « من اتّجر به غير فقه فقد ارتطم فى الرّبا » استدلال شده است .
٧ - آيهء ١٩٩ ، از سورهء اعراف . * ( خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ ) * .
به اين آيه نيز بر دو مطلب استدلال شده است : كراهت ربح بر مؤمن مگر در مورد ضرورت و كراهت معامله با سفلگان و ادنين ، كه بيكى از اقوال عبارتست از كسانى بى پروا ، كه آن چه از زشت و زيبا در حق ايشان گفته شود بدان توجه نكنند ، چون اين آيه بتعبير محقق اردبيلى « و ليس فى القرآن آية اجمع لمكارم الاخلاق منها » جامعترين آيات مربوط به مكارم اخلاق است و روايت حضرت صادق ( ع ) بدين معنى اشاره كرده است كه « امر الله نبيه فيها بمكارم الاخلاق » بىجا نيست مفاد عبارت مقدس اردبيلى در اينجا آورده شود چنين افاده كرده است :
« عفو ، در برابر « جهد » بمعنى مشقت و ضد آنست پس معنى آن آسانى و سهولت مىباشد و معنى آيه اينست اى محمد بگير از افعال مردم و اخلاق ايشان و آن چه به ايشان مربوط است هر چيز كه براى تو سهل و آسانست . كار را آسان بگير و به تكلف مپرداز و مداقه به كار مبر و از ايشان جهد و مشقت مخواه تا نفرت نكنند و گريزان نشوند چنان كه فرموده است « يسّروا و لا تعسّروا » و مراد از « عرف » افعال جميل و معروف است و از جاهلين اعراض كن يعنى سفيهان را به مثل سفاهت