یک رآکتور جدید در اختیار عراقی ها بگذارد. همچنین، موقعی که میتران در ماه نوامبر از مصر دیدن می کرد، از عقب نشینی های عراق در جنگ با ایران علناً ابراز نگرانی کرد. در آن زمان، او گفت امیداور است که موازنه ی سنتی هزارساله بین ایرانی ها و جهان عرب حفظ شود و شاید در تأمین این موازنه است که دولت فرانسه اکنون قول کمک های نظامی بیش تر به عراق داده است، گو این که دولت فرانسه و آقای طارق عزیز معاون نخست وزیر عراق - که هفته ی گذشته برای یک دیدار رسمی در پاریس بود - از دادن جزئیات موافقت بین دو کشور خودداری کردند. فرانسه از زمان جنگ عراق با ایران نیز مقادیر زیادی اسلحه از جمله جنگنده های بمب افکن میراژ در اختیار عراقی ها گذاشته است. کمک های اعتباری فرانسه به خصوص مورد نیاز شدید عراقی ها است که درآمد آن از نفت در اثر جنگ ٥/٢ ساله با ایران به شدت کاهش یافته است. تا کنون سعودی ها و سایر کشورهای عربی خلیج فارس عراق را در جنگ بر علیه ایران از نظر مالی یاری داده اند، ولی با توجه به این که عراق برای رفع مشکلات مالی خود به فرانسه روی آورده است، به نظر می رسد که جریان کمک های مالی کشورهای خلیج فارس کندتر شده است. اریک رولو مفسر روزنامه ی لوموند در امور خاورمیانه، در این مورد می گوید: «بغداد دچار مشکلات مالی بسیار بزرگی است و یکی از دلایل آن کاهش شدید درآمدهای نفتی است که ناشی از مشکلات انتقال نفت به خارج از عراق و نیز جنگ با ایران است. دلیل دوم که خود آقای طارق عزیز در پاریس به آن اشاره کرد، این است که کشورهای عربی صاحب نفت در یک سال گذشته دادن کمک های مالی و وام به عراق را متوقف کرده اند. طبق گزارش ها، عراق از کشورهای خلیج فارس مبلغی بین ٣٠ تا ٥٠ میلیارد دلار کمک مالی دریافت داشته است، گو این که آقای طارق عزیز می گوید که عراق فقط حدود ٢٠ میلیارد دلار دریافت کرده است، ولی آقای طارق عزیز چه دلیلی ارائه می دهد که کشورهای خلیج فارس و به خصوص عربستان سعودی بر مبنای آن کمک خود به عراق را قطع کرده اند. عربستان سعودی و دیگر کشورهای خلیج فارس به عراق گفته اند که به علت وجود نفت اضافی در بازارهای جهان خود گرفتار مشکلات مالی هستند و بنابراین در موقعیتی نیستند که به عراق حداقل به سخاوت قبلی کمک کنند؛ گویا این دلیلی است که به عراق ارائه شده بود، ولی احتمالاً با این اقدام، سعودی ها عوامل سیاسی را نیز تا حدودی در نظر داشتند. البته، معاون نخست وزیر عراق به آن اشاره یی نکرد، ولی به عقیده ی من عوامل سیاسی نیز مؤثر بوده است، زیرا اخیراً در مسافرتی به کشورهای خلیج فارس، چندین مقام منطقه به من گفتند که مایل نیستند خیلی طرف دار عراق دیده شوند، زیرا نگران اقدامات تلافی جویانه ی ایران هستند. بنابراین، احتمال این که اقدام این کشورها نسبت به عراق دارای بعد سیاسی نیز بوده بسیار قوی است. آیا این تحولات در سیاست های بغداد از نظر منطقه یی و بین المللی و نیز اقتصادی تغییراتی ایجاد خواهد کرد؟ البته، بنا به گفته ی آقای طارق عزیز