نکرد و تلاش های دیپلماتیک وسیعی به منظور رفع شک و شبهه ی باقی مانده ی اعراب آغاز شد و نمایندگان ویژه یی به پایتخت های عربی اعزام شدند. پنج رهبر عمده ی عرب، کلی بعد از پیروزی انتخاباتی سوسیالیست ها به پاریس رفتند و در شش ماهه ی اول، کلود شسون و میشل ژوبر و خود میتران روانه ی کشورهای عربی شدند. پرزیدنت میتران به صراحت و اغلب در حمایت از ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی سخن گفت. توجه دولت سوسیالست فرانسه به خصوص متمرکز در مناسبات دوستانه با عربستان سعودی بوده است که در سال های آخر ریاست جمهوری ژیسکار دستن شکوفا شده بود. عربستان سعودی به دنبال جنگ عراق و ایران و مختل شدن صدور نفت این دو کشور، بیش از ٥٥ درصد واردات نفتی فرانسه را تأمین کرده است. به علاوه، صدور اسلحه ی فرانسوی به عربستان سعودی و سفارش خرید تجهیزات نیروی دریایی به ارزش ١٤ میلیارد فرانک که در پایان دوره ی ریاست جمهوری ژیسکار دستن انجام گرفت، خود مبدأیی برای حرکت در جهت روابط دو کشور بود. میتران همچنین با پشتیبانی از طرح ملک فهد برای صلح در خاورمیانه دست خود را در اردوگاه سعودی ها قوی تر ساخت. دولت میتران همچنین موفق شده است که روابط خود را با تعداد ی دیگر از کشورهای عربی بهبود بخشد. تحت حکومت ژیسکار دستن روابط فرانسه با مصر به علت مخالفت رئیس جمهور فرانسه با پیمان کمپ دیوید رو به تیرگی گذاشته بود، ولی نظر مساعدتر میتران نسبت به این پیمان زمینه را برای تجدید مناسبات گرم گذشته آماده ساخت و با این که مرگ انور سادات همه را مدتی دچار تأمل ساخت، ولی سال گذشته، آقای شسون در قاهره قرارداد فروش جنگنده های میراژ ٢٠٠٠ به مصر را اعلام کرده و دولت جدید مصر را مورد تحسین قرار داد. روابط فرانسه با لیبی نیز که در سال های آخر ژیسکار دستن به علت مداخله ی نظامی قذافی در چاد تیره شده بود، در اوایل حکومت میتران، خروج سربازان لیبی از چاد، راه را برای تجدید روابط هموار ساخت و با این که میتران در لغو تحریم صدور اسلحه به لیبی تأمل کرد، ولی از تلاش های امریکا بر علیه رهبر لیبی فاصله گرفت و گزارش ها حاکی از فعالیت های پشت صحنه بین دیپلمات های دو کشور به منظور تعمیم روابط بوده است و بالاخره در مورد عراق پرزیدنت میتران همان خط مشی دولت پیشین را در تحکیم روابط اقتصادی و نظامی بین دو کشور دنبال کرده است. رئیس جمهور فرانسه بر خلاف وعده های انتخاباتی خود نه تنها به صدور اسلحه و تجهیزات نظامی برای ماشین جنگی صدام حسین ادامه داده، بلکه آن را افزایش نیز داده است. بعد از آن که آقای طارق عزیز معاون نخست وزیر عراق در ماه اوت سال ١٩٨١ از پاریس دیدن کرد، آقای ژوبر در ماه اکتبر برای یک مأموریت تجاری ره سپار بغداد شد. آقای میتران همچنین علی رغم لفاظی های انتخاباتی خود مبنی بر محکوم کردن هم کاری های اتمی فرانسه با عراق، سه هفته بعد از بمب باران نیروگاه هسته یی عراق توسط اسرائیلی ها در تموز، موافقت کرد که