حمله به شهر آمل می گردد. در تاریخ ١٨ آبان ١٣٦٠، تمامی گروه به قصد عزیمت به شهر آماده می گردند. برای پیش بردن این عمل جنایت کارانه و ضد انقلابی تعدادی از اینان با سرقت تعدادی مینی بوس و وانت از مردم وسایل حمل و نقل خود را آماده می سازند. رانندگان این وسایل نقلیه از طرف گروه بازداشت شده و در حواشی جنگل تحت مراقبت قرار می گیرند. اکثریت این گروه که آماده ی هجوم به شهر بود ناگاه با برخورد به یک گروه گشت برادران بسیج که به درگیری میان آن ها منجر می گردد، برنامه اش را تغییر داده و به درون جنگل بازمی گردد. در این درگیری یکی از برادران بسیج به شهادت و یک تن از افراد گروه نیز به هلاکت می رسد. در همین زمان عده ی معدودی از افراد جنگل با ایجاد راه بندان در جاده ی هراز برای مدت کوتاهی در رفت و آمد اختلال ایجاد می کنند و مسلحانه به پخش تعدادی از اوراق تبلیغاتی حاوی مشتی اکاذیب و تهمت های ناروا به نظام جمهوری اسلامی [می پردازند و] به اصطلاح از خلق می خواهند که به صفوف آنان بپیوندند، لیکن این گروه با همین برخورد کوچک و با جان فشانی برادران بسیجی مجدداً به اعماق جنگل پناه برده و به خیال واهی این که جنگل های شمال از نفوذ انقلاب و امت حاضر در صحنه مصون است به اردوگاه های خود باز می گردند. در اوایل صبح گاه ٢٢ آبان ماه ١٣٦٠، تعدادی از برادران سپاهی و ارتشی برای خنثی ساختن این توطئه ی شوم به جنگل وارد شده و این اردوگاه ها را به محاصره درمی آورند. طی یک درگیری چند ساعته، ١١ نفر از برادران ارتشی و سپاهی به شهادت می رسند و تعدادی نیز مجروح می گردند. ضد انقلابیون برای حفظ خود و با استفاده از سلاح های خود مانند آر.پی.جی. و غیره موقتاً نیروهای خود را جمع کرده و از محل درگیری فرار می نمایند. با شکسته شدن اسطوره ی به اصطلاح مصونیت جنگل، گروهک اتحادیه ی کمونیست های ایران مستأصل شده و برنامه ی به اصطلاح "جرقه زدن قیام" به تعویق می افتد. حال که نیروهای اسلام ضرب شست محکمی را به ضد انقلاب نشان داده اند مجدداً تحلیل های خودساخته به فوریت تغییر یافته و تصمیم گرفته می شود که به مراکز سپاه مستقر در حواشی جنگل حمله بکنند. ضربات ناشی از حملات قهرمانانه ی برادران سپاه و ارتشی به حدی بود که عده یی از افراد ضد انقلاب را مستأصل کرده و حدود دو هفته بعد از این تاریخ جنگل را ترک می نمایند.

در آذرماه سال٦٠، تعدادی از این ضد انقلابیون به یکی از مقرهای برادران حزب الله در رزکه هجوم برده و با به شهادت رسانیدن تعدادی از برادران حزب الله سعی می نمایند تا مقر را تسخیر نمایند، لیکن این بار هم با شکست مفتضحانه یی رو به رو شده، مجدداً عقب نشینی می نمایند. این تئوری جدید، که به جای ایجاد جرقه در آمل، هدف را ضربه زدن به نیروهای مسلح حزب اللهی در حواشی جنگل قرار می داد، مجدداً تحت بررسی قرار گرفته، تغییر می یابد. یک بار دیگر حمله به آمل و ایجاد آشوب و طغیان در دستورکار قرار می گیرد.

در اواخر دی ماه ١٣٦٠، ضد انقلابیون مستقر در جنگل های آمل تصمیم به حمله به شهر را گرفته و مقدمات آن را فراهم می سازند. رهبران ضد انقلاب مستقر در جنگل با این خیال واهی که با ورود به آمل و تسخیر یک یا دو محله از شهر، شعله های قیام خود ساخته شان سر بر خواهد کشید، در اوایل بهمن ماه ١٣٦٠، مخفیانه وارد شهر آمل شده و با اختفا در یک خانه ی کنار شهر خود را آماده می نمایند. در اولین ساعات بامداد ٦ بهمن، گروه صد نفره که در چهار گروه تقسیم شده بودند، در چند نقطه از شهر مستقر می گردند. مراکز سپاه و روابط عمومی سپاه، بسیج مستضعفین و سایر مراکز دولتی در اوایل صبح غافل گیرانه مورد حمله ی ناجوانمردانه قرار می گیرد که با عکس العمل سریع و جان فشانی برادران سپاه و بسیج و مردم مواجه می شود.

مرکز بسیج با آر.پی.جی. مورد حمله قرار می گیرد که منجر به شهادت دیدبان بسیج می گردد. با آغاز