منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٩٤ - نمودن حال مثال

و مثال آن بود [١] كه حكم كنند بر چيزى بدانچ اندر ماننده او بينند [٢].

گويند [٣] مثلا كه نفس مردم قوّتى است،- بايد كه‌ [٤] سپس تن نماند، چنان كه بينائى چشم وى.

و [٥] اين بيشتر اندر كارهاء تدبيرى‌ [٦]- و اندر فقه، بكار برند. و اين نه ضرورتست‌ [٧]، زيرا كه شايد كه حكم مانند، خلاف حكم ماننده ديگر بود.- كه بسيار چيزهااند كه‌ [٨] بيك معنى ماننده بوند [٩]، و بهزار [١٠] معنى مخالف‌ [١١]. و بر يكى از ايشان حكمى‌ [١٢] درست بود، يا [١٣] شايد كه بود، و بر ديگر درست نبود،- و نشايد. پس مثال دل‌خوشى را شايد. و افكندن‌ [١٤]

[١] - باشد- ن.

[٢] - مانند او الخ- م- ك،- ماننده اويند- د.

[٣] - گويند كه- م- ك.

[٤] - بى: كه- كب،- كه بايد كه- آ.

[٥] - بى: و- ه.

[٦] - تدبيرى را- د.

[٧] - ضروريست- د- ه- ط.

[٨] - اندكى- كب- آ.

[٩] - بود- ه- د.

[١٠] - بهزار سو- د.

[١١] - مختلف- كب.

[١٢] - حكم- د- ه- ط- ل- كب.

[١٣] - تا- د،- و يا- ل- كب- ع.

[١٤] - بى: و- ط،- و او فكندن- ل.