منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٣ - منطق

و [١] دوّم‌ [٢]: علم طبيعيات- كه علم آن چيزهاست‌ [٣] كه بحسّ بشايد ديدن‌ [٤]، و اندر جنبش- و گردش‌اند [٥].

و ١ سوّم: علم هيأت- و نهاد عالم، و حال صورت‌ [٦] جنبش آسمانها- و ستارگان‌ [٧]. چنانكه باز نموده‌اند [٨]- كه چون بشايست حقيقت آن دانستن. [٩] و ١ چهارم: علم موسيقى- و باز نمودن سبب‌ساز- و ناساز [١٠] آوازها، و نهادن‌ [١١] لحنها.

و ١ پنجم: علم آنچه بيرون از طبيعت است.

و چنان اختيار افتاد- كه چون پرداخته آيد [١٢] از علم منطق حيله‌ [١٣]

[١] - بى: و- آ- ه- ط.

[٢] - و ديگر- ن.

[٣] - طبيعياتست الخ- م،- طبيعيات كه آن علم چيزهائى است- ه- ط- د.

[٤] - بحسّ شايد الخ- آ- ه- ط- ل،- بحس توان دريافتن- ن،- بحس تعلق دارد- د.

[٥] - گردش آيد- م- ك،- گردش باشند- ن.

[٦] - بى: صورت- ن.

[٧] - ستارگان و- م- ك.

[٨] - آيد- د- ه- ط- آ- ظ.

[٩] - چون شايسته حقيقت ايشانست- ن.

[١٠] - ناز- ق،- ناساز بودن- ن،- سازها و تارها- ه.

[١١] - نهاد- د- ك- آ- ظ.

[١٢] - پرداخته شده آيد- م- ك- د- آ- ط- ه- كب.

[١٣] - حيلت،- بى: حيلت- ه- ط،- حليت- د- ع.