منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٣٦ - بيشتر شرح مر حديث برهان را

را [١]، و چنان كه راستى- و كژى مر بعضى را [٢]. و اين اثرها ذاتى بود مر [٣] موضوع هندسه را، و چنان كه‌ [٤] جفتى- و طاقى- و هر چه بدين ماند، مر شمار را، و [٥] چنان كه سازوارى و ناسازوارى‌ [٦] مر آواز را، و [٧] چنان كه‌ [٨] درستى و بيمارى، مر تن مردم را.

و اندر [٩] هر علمى- بايد كه: بأوّل‌ [١٠] حدّ اين چيزها بدانند. و امّا هستى ايشان، آخر [١١] بحجّت بدانند [١٢]،- كه اين حالها آن حالها بوند- [١٣] كه آن علم ايشان را درست كند.

و امّا مبادى مقدّماتى بوند [١٤] كه اصل آن علم باشند [١٥] كه آموزنده‌

[١] - بى: را- م- ك- ل.

[٢] - مربع بعضى اندازه‌ها و چون راستى و كژى بعض خطوط را- ن.

[٣] - بى: مر- ن.

[٤] - بى: و- د-،- و چون- ن.

[٧] - بى: و- د-،- و چون- ن.

[٥] - بى: و- ه.

[٦] - سازى و ناسازى- كب- ع.

[٨] - ماند شماره را و چون ملايمت و ناملايمت آواز را و چون- ن.

[٩] - بى: مردم- ل- كب،- بيمارى تن مردم را و در- ن.

[١٠] - اول- كب- ن.

[١١] - آخر هستى ايشان- كب.

[١٢] - آخر جز بحجت ندانند- ن.

[١٣] - بود- م- ك- ن.

[١٤] - مقدمات بوند- آ،- مقدماتى بود- ن- م- ك،- بى: «كه آن علم» تا «مقدماتى بود»- ط.

[١٥] - بى: اصل- ك،- اصل آن علم باشد- ن.