دارد لكن صحيح است نسبت به جميع و اداء مىباشد نسبت به آن چه كه قصد نكرده و هم چنين است هر گاه از براى وضوء مستحب چند غايت باشد و هم چنين است هر گاه جمع شود غايات واجبه ومستحبه نيز پس جايز است آنكه قصد جميع كند و ثواب همه را درك كند و آنكه قصد بعض كند نه همه و اگر چه آنچه را كه قصد كرده غايت مندوبه باشد و صحيح است با آن اتيان جميع غايات (فصل چهارم) در بعض مستحبات وضوء است (اول) اين كه آب وضو به قدر يك مد باشد كه چهار يك صاع است وصاع ششصد و چهارده مثقال وربع است پس مد صد و پنجاه و سه مثقال و نيم و يك نخود و نيم است و از يك چارك من تبريزى شش مثقال و ده نخود و نيم كمتر است (دوم) مسواك كردن پيش از وضو وان ماليدن چيزى است به دندان به جهت پاك كردن چرك اگر چه به انگشت باشد لكن افضل اين است كه از چوب تر باشد و بهتر آنست كه از چوب درخت اراك باشد (سيم) آنكه اگر از ظرف وضو مىگيرد آن را در طرف راست خود گذارد (چهارم) آنكه دستها را پيش از آنكه در آن ظرف كند يك دفعه از بند دست بشويد اگر بول يا خواب كرده باشد و دو نوبت بشويد اگر غائط كرده باشد (پنجم) مضمضه و استنشاق كند هر كدام سه مرتبه بسه كف و از براى سه مرتبه هر كدام يك كف نيز كافى است (ششم) نام خدا بردن در وقت گذاردن دست در آب يا ريختن آن بر دست واقل آن بسم الله وافضل ان بسم الله الرحمن الرحيم گفتن است وافضل از هر دو اين است كه بگويد بسم الله و بالله اللهم الجعلنى من التوابين واجعلنى من المتطهرين (هفتم) آنكه آب را بدست راست بردارد حتى از براى شستن دست راست كه بان بردارد و به كف دست چپ بريزد و به آن دست راست را بشويد (هشتم) آنكه بخواند دعاهاى مأثوره را در وقت مضمضه و استنشاق و شستن صورت و دستها و مسح سر و پاها (نهم) آنكه صورت و دستها را دو مرتبه بشويد (دهم) آنكه مرد در شستن دستها ابتدا كند به ظاهر ذراع وزن به باطن آن و در شستن دوم به عكس كنند (يازدهم) آنكه صورت و دستها را بريختن آب بر آن بشويد نه آنكه در زير آب فرو برد (سيزدهم) آنكه دست بمالد در مواضع غسلات اگر چه بدون آن نيز غسل حاصل شود (چهاردهم) آنكه در جميع افعال وضو حضور قلب داشته باشد به نحوى كه آثار خوف از او ظاهر شود چنانچه از حضرت سجاد عليه السلام منقولستكه رنگ مباركش