ومد كه مصدر انهاست (مسألة ٤٨) تنوين يا نون ساكنه هر گاه برسد بيكي از شش حر ف يرملون احوط ادغام كردن ان است باغنه در غير راء ولام ودر راء ولام ادغام بدون غنه لكن اقوى عدم وجوب ان است (مسألة ٤٩) احوط قرائت بيكي از قرائات هفتگانه است اگر چه اقوى عدم وجوب ان است بلكه كافى است قرائت كردن بنهج عربي اگر چه مخالف خواندن انها باشد در حر كت بناء يا اعراب (مسألة ٥٠) ادغام كردن لام الف ولام درچهارده حرف لازم است وان تاء وثاء وذال وراء وزاء وسين وشين وصاد وضاد وطاء وظاء ولام ونون است ودر بقيه حروف لازم است لام را اظهار كند پس در الله والرحمن والرحيم والصراط والضالين مثلا ادغام لازم است ودر الحمد والعالمين والمستقيم وامثال ان اظهار لازم است (مسألة ٥١) دو حرف از يك جنس كه در دو كلمه باشد وحرف اول ساكن باشد مثل اذهب بكتابي ويدرككم ادغام اول در ثانى احوط است اگر چه اقوى عدم وجوب ان است (مسألة ٥٢) محسنات قرائت كه علماء تجويد ذكر كرده اند مثل اماله واشباع وتفخيم وترقيق وامثال ان در حروف واجب نيست بلكه ادغام در غير آنچه ذكر شد نيز واجب نيست اگر چه متابعت انها اولى است (مسألة ٥٣) سزاوار است متابعت مراعات آنچه علماء تجويد ذكر كرده اند از اظهار تنوين ونون ساكنه در صورتيكه بعد از انها يكى از حروف خلق باشد واز قلب كردن تنوين ونون ساكنه در صورتيكه بعد از انها باء باشد وادغام كردن انها اگر بعد از انها يكي از حروف يرملون باشد واخفاء انها اگر بعد از اندو حرفى از بقيه حروف باشد ولكن هيچ كدام واجب نيست حتى ادغام در يرملون (مسألة ٥٤) سزاوار است كلمات قرائت را ممتاز از يكديگر بخواند وطورى نخواند كه از اندو كلمه كلمه مهملى متولد شود مثلا در الحمد لله لفظ دال ودر لله رب لفظ هرب ودر مالك يوم الدين كيو ودر اياك نعبد كنع ودر اياك نستعين كنس ودر انعمت عليهم نع ودر مغضوب عليهم بع متولد شود (مسألة ٥٥) اگر در قل هو الله احد باحد وقف نكند جايز است بگويد احد الله الصمد بحذف تنوين وجايز است بگويد احدن الله الصمد بسكر نون تنوين وبنابر اين فرض سزاوار است لام الله را ترقيق كند يعني برقت بگويد وبنابر اول سزاوار است لام الله را تفخيم كند يعنى باظهار وشدت بگويد چنانكه قاعده كليه در لام چنين است كه اگر حرف قبل از ان مفتوح يا مضموم است لام را تفخيم كنند واگر مكسور است ترقيق كنند (مسألة ٥٦) جايز است