وهم چنين بنابر استحباب براى ادراك فضيلت ان بلا فاصله صلوات فرستد پس اگر اسم مبارك را بگويد يا بشنود در اثناء قرائت صلوات را تاخير نيندازد تا اخر سوره مگر انكه در اواخر ان باشد (مسألة ٤) كيفيت خاصه در صلوات معتبر نيست ومجزيست آنچه دلالت بر ان كند مثل صل الله عليه يا اللهم صل عليه وبهتر زياد كردن صلوات بر ال انحضرت است (مسألة ٥) اگر اسم مبارك را بنويسد مستحب است صلوات بر ان بزرگوار را نيز بنويسد (مسألة ٦) اگر اسم ان بزرگوار را بدل بگذراند بهتر ان است صلوات بفرستد (مسألة ٧) هر گاه اسم ساير انبياء يا ائمه عليهم السلام ذكر شود صلوات بر انها سنت است ولى در صلوات بر انها اول صلوات بر محمد وال او فرستد بعد از ان بر انبياء مگر در اسم مبارك حضرت ابراهيم ع مرويست از ابن عمار كه ذكر كردم نزد حضرت صادق عليه السلام بعض انبياء را وصلوات بر او فرستادم حضرت فرمودند وقتيكه يكى از انبياء ع را ياد كنى ابتدا كن بصلوات بر محمد وال او بعد از ان بر ان نبى صلوات فرست.
(باب هشتم در مبطلات نماز ومكروهات ان واحكام قطع نماز ودر ان چند فصل است) (فصل اول) در مبطلات نماز وان چند چيز است (اول) مفقود شدن بعض شرايط در اثناء نماز مثل ستر واباحه مكان يا اباحه لباس وامثال انها كه در مسائل متقدمه ذكر شده (دويم) حدث اكبر يا اصغر كه مبطل نماز است هر جائى از نماز واقع شود اگر چه يك حرف پيش از تمام شدن نماز باشد بدون فرق بين صورت عمد يا سهو يا اضطرار مگر آنچه در حكم مسلوس ومبطون ومستحاضه گذشت بلى اگر سلام را فراموش كند ومحدث شود اقوى عدم بطلان نماز است اگر چه احوط اعاده نماز است نيز (سيم) انكه يكى از دو دست را بر ديگرى گذارد عمدا مثل آنچه ديگران مىكنند در غير حال ضرورت پس اگر سهوا چنين كند ضرر ندارد اگر چه احوط اعاده نماز است نيز چنانكه باكى نيست كه چنين كند در حال ضرورت بلكه در انحال اگر ترك كند صحت نماز بى اشكال نيست هر چند صحت ان اقوى است واحوط نگذاردن يكى از دو دست است بر ديگرى بهر وجهى باشد در جميع حالات نماز اگر چه متعارف نباشد مابين ديگران بشرط انكه بعنوان خضوع وتأدب كند بخلاف انكه بقصد خاراندن ونحو ان باشد كه ضرر ندارد مطلقا حتى بطريق متعارف (چهارم) انكه عمدا منحرف شود از قبله به پشت سر يا بجانب راست يا چپ بلكه بما بين قبله ويمين وما بين قبله ويسار