سابق دانستى كه اقوى استحباب وضو است في نفسه نيز (اما قسم دوم) كه وضوء تجديدى باشد و ظاهر آنست كه در آن عددى معتبر نباشد پس جايز است ثالثا ورابعا و بالاتر نيز و اما در غسل تجديد نيست پس غسل تجديدى مشروع نيست بلكه بعد از غسل جنابت ما دامى كه غسل او باطل نشده وضو مشروع نيست و اگر چه مدت هم طول كشيده باشد (و اما قسم سيم) پس آن نيز براى چند چيز است (اول) از براى حائض در وقت هر نماز به جهت ذكر خدا نمودن به قدر آن نماز (دوم) از براى خوابيدن جنب و از براى خوردن و آشاميدن و جماع كردن او و غسل دادن او ميت را (سيم) از براى كسى كه مس ميت كرده و غسل مس نكرده مىخواهد جماع كند (چهارم) براى كسى كه ميت را غسل داده و غسل نكرده مىخواهد ميت را كفن كند يا در قبر بسپارد (مسألة ٣) بدان كه مختص نيست وضوى قسم اول از وضوءات مستحبه به همان غايتى كه وضو براى آن به عمل آمده است بلكه مباح مىشود بان جميع غاياتى كه مشروط است بوضو و هم چنين در وضوء تجديدى اگر منكشف شود كه خللى در وضوء اول بوده يا بعد از او حدثى سر زده بوده يا به خيال اين كه وضو گرفته در سابق لهذا به قصد تجديد وضو گرفته باشد و در واقع وضوء سابقا نگرفته بوده مىتواند با آن نماز و ساير غايات را بجا بياورد بلكه در قسم سيم اگر در واقع محدث باكبر نبوده است بلكه محدث باصغر بوده است و به خيال حدث اكبر به قصد يكى از امور مذكوره گرفته نيز چنين است (مسألة ٤) واجب نيست در وضو قصد موجب آن مثل اين كه قصد كند كه وضو مىگيرم به جهت بيرون آمدن بول يا به جهت آنكه خواب رفتم بلكه اگر قصد كرد يكى از موجبات وضو را و بعد ظاهر شد كه در واقع آن موجب نبوده بلكه غير او بوده صحيح است مگر آنكه بر وجه تقييد بوده باشد (مسألة ٥) اگر حدثهاى متعدده از شخص سر زده باشد يك وضو بگيرد به قصد رفع همه يا به قصد رفع طبيعت حدث يا به قصد قربت بدون قصد رفع حدث كفايت مىكند و اگر قصد يكى معين كند نيز كافى است و بقيه نيز مرتفع مىشود مگر آنكه قصد كند رفع بعض دون بعض را كه در اينجا باطل است زيرا كه مرجع آن به قصد عدم رفع مىگردد (مسألة ٦) هر گاه از براى وضوء واجب چند غايت باشد مثل نماز واجب و مس كتابت واجب و طواف واجب مثلا پس يك وضو بگيرد به قصد جميع امتثال امر همه شده و ثواب همه را دارد و اگر قصد بعضى از انها كند حاصل مىشود امتثال نسبت بان و ثواب همان را