به نجاست خواهد بود و از اينجا ظاهر مىشود حال عرق بعض اعيان نجسه يا محرمه مثل عرق گوشت خوك يا عرق عذره ونحو اين دو پس هر گاه صدق كرد بر او اسم سابق و يافت شد در آن اثار و خواص آن چيزى كه عرق او را كشيده اند محكوم خواهد بود به نجاست يا حرمت و اگر صدق نكرد بر آن اسم سابق بلكه حقيقت ديگرى شد كه اثر و خاصيت آن هم تغيير كرد طاهر است و حلال و اما نجاست عرق خمر پس از جهت آنست كه او مسكر مايع است و هر مسكر مايعى نجس است (مسألة ٨) هر گاه شك شد در انقلاب بر نجاست باقى خواهد بود (ششم) از مطهرات ذهاب دو ثلث است در عصير عنبى بنابر قول به نجاست آن به جوش آمدن لكن از پيش دانستى كه مختار عدم نجاست آن است و اگر چه احوط اجتناب از آن است پس بنابر آنچه اختيار شد فائده ذهاب دو ثلث ظاهر مىشود بالنسبة بحرمة كه حرمت آن را زائل مىكند و اما نسبت به نجاست پس فائده آن عدم اشكال است براى آنكه اراده احتياط داشته باشد و فرقى نيست ما بين آنكه ذهاب ثلثين بسبب آتش باشد يا به خورشيد يا به هواء هم چنان كه فرقى نيست در جوش آمدنى كه موجب حرمت و نجاست است بنابر قول به نجاست بين مذكورات و تقدير ثلث و دو ثلث يا به وزن است يا بكيل با بمساحة و ثابت مىشود به علم وبينه ومظنه كفايت نمىكند و در خبر عدل واحد اشكال است مگر آنكه ذى اليد باشد و خبر به طهارت وحليت آن دهد و در اين هنگام قول او قبول است و اگر چه عادل هم نباشد به شرط آنكه حلال نداند عصير عنبى را قبل از ذهاب ثلثين (مسألة ١) بنابر نجاست عصير هر گاه بعد از غليان قطره از آن بچكد بر جامه يا بدن شخصى پاك مىشود به خشكيدن يا به رفتن دو ثلث آن بنابر آنچه ما ذكر كرديم كه فرقى نيست در اين باب ما بين آتش و هواء و بنابر اين الات مستعمله در طبخ آن نيز پاك مىشود به خشك شدن و اگر چه آنچه كه در ديگ است دو ثلثش كم نشده باشد و محتاج نيست باجراء حكم تبعيت لكن خالى از اشكال نيست از جهت آنكه محل آن قطره كه اولا به ريختن آن نجس شد نفعى نمىرساند بان خشكيدن آن يا كم شدن دو ثلث آن و قدرى كه متيقن است از پاك شدن به تبعيت محلى است كه مهيا شده باشد از براى طبخ مثل ديگ والات آن نه هر محلى مثل جامه و بدن ونحو اينها (مسألة ٢) هر گاه در غوره يك دانه يا دو دانه انگور باشد و فشار داده شود ومستهلك شود به جوش آمدن نه نجس مىشود و نه حرام اما هر گاه يك دانه انگور در ديگ آش يا شوربا يا آب گوشت و غيره واقع شود و جوش ايد